Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2023/8975 K.2026/4460

Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle. Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü. Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede.

1. İlk derece mahkemesinin gerekçeli kararında; sanığa alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilirken, sanığın kod adı kullanmasından bahsedilmesine rağmen karar içeriğinde sanığın hangi kod adını kullandığına ilişkin bilgiye yer verilmemesi ve gerekçeli karar kısmında sanığın teşdiden 5 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılacağı belirtilmesine rağmen hüküm kısmında cezanın 5 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle kararda çelişki ve karışıklık oluşturularak CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, 2. Dosya kapsamındaki tanık beyanlarına göre;

sanık ile aynı örgüt evinde kaldığı belirtilen ve sanık ile ardışık araması olan ...... ile sanıkla aynı evde kalınabileceği hususunda yönlendirme yaptığı belirtilen ... kod adlı kişinin açık kimlik bilgilerinin tespitinden sonra,

bu kişiler hakkında herhangi bir soruşturma ya da kovuşturma olup olmadığı araştırılarak varsa bu kişilerin tüm aşama ifadeleri getirtilip mahkeme huzurunda, bunun mümkün olmaması halinde ise, 5271 sayılı CMK’nın 180/1-2-5. maddesi gereğince SEGBİS kullanılmak ya da anılan Kanun'un 181/1. maddesinde öngörülen usule riayet edilmek suretiyle istinabe yoluyla tanık olarak ifadelerine başvurulmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini lüzumu,

3. UYAP'ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi bankasında araştırma yapılarak sanık ile ilgili herhangi bir beyan olup olmadığının tespiti ile varsa ifade sahiplerinin tanık sıfatıyla dinlenmeleri suretiyle tüm delillerin CMK'nın 217. maddesi uyarınca duruşmada okunup tartışılması lüzumu bozmayı gerektirmekle.