Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2023/9757 K.2024/10523

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçunda kurulan hükmün temyiz süresinin geçmesinden ... sonuçları kaldırmak için başvurulan eski hale getirme istemi üzerine değerlendirme yapma ve karar verme yetkisinin CMK'nın 42/1 inci maddesi uyarınca Yargıtaya ait olduğu gözetilerek, sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

18. Ceza Dairesinin 06.07.2022 tarihli, 2022/69 Esas, 2022/1221 sayılı Kararının sanık müdafiine 23.07.2022 tarihinde e-tebligat yoluyla usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, yasal süresinde temyiz edilmeyen mahkumiyet kararının 16.09.2022 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen karara karşı sanık tarafından 06.10.2022 tarihinde sunulan eski hale getirme ve temyiz dilekçesinde ise " söz konusu kararın tarafına tebliğ edilmediğini, bu nedenle de istinaf kararına karşı süresinde temyiz yoluna başvuramadığını,

hakkındaki kararı 30.09.2022 tarihinde tutuklanması ile şifahen öğrenmesi üzerine eski hale getirme ve temyiz taleplerinde bulunduğunu" beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın temyiz dilekçesinde belirttiği gerekçelere göre 5271 sayılı CMK’nın 40-42 nci maddeleri kapsamında mazereti ve eski hale getirme talebi yerinde görülerek, eski hale getirme talebinin kabulü ile temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir

22. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.11.2021 tarih, 2019/631 Esas ve 2021/215 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 06.07.2022 tarih 2022/69 Esas, 2022/1221 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.03.2023 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi özetle. 1-Karar hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, 2-Suçun maddi manevi unsurların oluşmadığına, silahlı terör örgütü ile irtibatı iltisakı olmadığın, 3-Mahkumiyete esas yeterli deli olmadığına, 4-İnfazın durdurulmasında, eski hale getirme talebine, tahliye talebine, 5-Kararın kendisine tebliğ edilmediğine, 6-Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer temyiz sebeplerine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince sanığın eylemlerinin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilip, sanık müdafine 23.07.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 06.07.2022 tarihli, 2022/69 Esas, 2022/1221 sayılı Kararına karşı 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre içerisinde temyiz isteminde bulunulmadığı anlaşılmakla.

Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının sanık müdafiine tebliğ edilmesine rağmen sanığa tebliğ edilmediği ve müdafiinin yasal süre içerisinde temyiz talebinde bulunmadığı, sanık tarafından ise 06.10.2023 tarihinde eski hale getirme talepli temyiz dilekçeleri verildiği görülmekle; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 24.02.2022 tarihli 2019/16-573 Esas 2022/119 sayılı Kararında belirtildiği üzere.

Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının, içeriği hakkında bilgi sahibi olma hakkı ve müdafiinin kusurlu davranışı ile kanun yolu başvuru süresini geçirmiş olması hâlinde eski hâle getirme imkânı olan sanığa Tebligat Kanunu'nun 11 inci maddesinin son cümlesi uyarınca tebliğ edilmediği de göz önüne alınmakla, öğrenme üzerine sanık tarafından verilen eski hale getirme ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu Tebliğname'ye uygun olarak oy birliği ile kabul edilerek yapılan incelemede.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla;

sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdükleri temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir

22. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.11.2021 tarih, 2019/631 Esas ve 2021/215 sayılı Kararında sanıkça öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir