Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2024/11801 K.2024/15527

Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.06.2024 tarihli ve 3 – 2021/126399 sayılı yazısında : " ...İTİRAZ NEDENLERİ : 1. İtirazın konusu, İlk Derece Mahkemesince kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf isteminin kabulü ile sanığın beraatine dair bölge adliye mahkemesi kararının temyizini kabil olup olmadığına dairdir. 2. Temyiz yasa yolu CMK'nun 286 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.

CMK'nun 286. maddesine göre kural, bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümlerinin temyize tabi olmasıdır. Temyiz edilemeyecek hükümler ise CMK'nun 286/2. fıkrasında tek tek sayılmıştır.

Buna göre; "a) İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları, b) İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları, c) (Ek: 20/7/2017-7035/20 md.) Hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin İlk Derece Mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen;

seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararlar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar, d) (Değişik: 18/6/2014-6545/78 md.) İlk Derece Mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları, e) Adlî para cezasını gerektiren suçlarda İlk Derece Mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

f) (Değişik: 18/6/2014-6545/78 md.) Sadece eşya veya kazanç müsaderesine veya bunlara yer olmadığına ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları, g) On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları, h) (Değişik: 18/6/2014-6545/78 md.) Davanın düşmesine,

ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin İlk Derece Mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar, ı) Yukarıdaki bentlerde yer alan sınırlar içinde kalmak koşuluyla aynı hükümde, cezalardan ve kararlardan birden fazlasını içeren bölge adliye mahkemesi kararları," Temyiz edilemez.

20/7/2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanunun 20 nci maddesiyle, bu maddenin ikinci fıkrasına (b) bendinden sonra gelmek üzere (c) bendi eklenmiş ve diğer bentler buna göre teselsül ettirilmiştir.

18/6/2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanunun 78 inci maddesiyle bu maddenin ikinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "suç niteliğini değiştirmeyen" ibaresi "her türlü" şeklinde değiştirilmiş; (f) bendinde yer alan "bölge adliye mahkemesince verilen beraat kararları ile" ibaresi madde metninden çıkarılmıştır. Yasa koyucu temyiz edilemeyecek hükümleri CMK'nun 286/2. maddede tek tek saymıştır.

Sayılanlar arasında ilk derece mahkemeleri tarafından verilen mahkumiyet hükümlerinin duruşma açılarak beraatle sonuçlandırılmasına yer verilmemiştir. Öte yandan CMK’nun 286/2-c maddesinde; hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin İlk Derece Mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararlar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar, CMK’nun 286/2-d maddesinde.

İlk Derece Mahkemesinin görevine giren kanunda üst sınırı iki yıla kadar hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezasına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının, CMK’nun 286/2-e maddesinde; adlî para cezasını gerektiren suçlarda İlk Derece Mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının, temyizinin mümkün olmadığını hükme bağlamıştır. Bu fıkralarda yasa koyucu "her türlü" karardan bahsetmektedir.

Buradan hareketle Bölge Adliye Mahkemesi duruşma açtıktan sonra CMK'nun 223/1. maddesinde sayılı "beraat" kararı dahil tüm kararları verebilecek ve bu kararlar temyiz edilemeyecektir. Yasa koyucu CMK'nun 286/2-b maddesinde "her türlü" ibaresine yer vermediği için bölge adliye mahkemesi tarafından beraat kararı verilmesi durumunda buna karşı temyiz yasa yolunu kapatan bir düzenleme bulunmadığı ve bu nedenle bu tür kararların temyiz tabi olduğu kanaatine varılmıştır.

Yine beraat kararlarıyla ilgili olarak CMK'nun 286/2-g maddesinde; on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlarının temyiz edilemeyeceği hükme bağlanmıştır.

Değişiklikten önce İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen beraat kararları temyiz edilemeyecek iken 18/06/2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanunun 78. maddesiyle CMK'nın 286/2-f maddesinde yer alan "Bölge Adliye Mahkemesince verilen beraat kararları ile" ibaresi madde metninden çıkarılmıştır. Böylece Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşma açılarak verilen beraat kararlarına karşı temyiz yasa yolu açılmıştır.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde; sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararının istinaf edilmesi üzerine duruşma açarak beraatle sonuçlandıran Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz yasa yolunun açık olduğu, istisnasının CMK'nın 286/2-d maddesinde yazılı kararlar olduğu düşüncesine ulaşılmıştır. SONUÇ VE İSTEM : Yukarıda açıklanan nedenlerle. 1. İtirazımızın KABULÜ ile, 2. Yargıtay 3. Ceza Dairesinin.

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet Savcısının ve Katılan ... Vekilinin kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçu yönünden kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin REDDİNE dair 01.04.2024 tarihli ve 2022/1486 Esas, 2024/4746 sayılı kararının KALDIRILMASI, 3. Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 21.09.2021 tarih ve 2018/1714 Esas, 2021/1506 sayılı kararının ONANMASI,

4. İtirazımız yerinde görülmediği takdirde, 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca bir karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi, Arz ve talep olunur. " denilerek, sanık aleyhine 5271 sayılı Kanun’un 308. maddesi uyarınca itiraz olağanüstü kanun yoluna başvurulduğu belirtilerek kararın düzeltilmesi için itirazda bulunulmuştur.

II. GEREKÇE

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 sayılı kararında da belirtildiği üzere. İlk Derece Mahkemesince kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan verilen "mahkumiyet" kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından söz konusu karar kaldırılarak verilen "beraat" kararı ile hüküm türü değiştirildiğinden,

bu suçtan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen "mahkumiyet" dışındaki kararların, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-b maddeleri uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği katılan ... vekilinin ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz talepleride temyiz sebeplerine yer verildiği,

298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; katılan ... vekilinin ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının ileri sürdükleri temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış olup; bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE, 2. Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 01.04.2024 tarih ve 2022/1486 Esas, 2024/4746 Karar sayılı ilamının diğer yönleri aynı kalmak kaydıyla, kamu kurum ve kuruluşları aleyhine dolandırıcılık suçu yönünden katılan ... vekilinin ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin reddine dair kararının KALDIRILMASINA, 3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

21. Ceza Dairesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2018/1714 Esas, 2021/1506 sayılı kararında katılan ... vekili ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçu yönünden öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,