İçeriğe geç
AC
3. Ceza Dairesi Esas: 2024/1372 Karar: 2024/11842 Tarih: 2024

Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2024/1372 K.2024/11842

3. Ceza Dairesi 2024/1372 E. , 2024/11842 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/64 E., 2015/191 K. SUÇ : Anayasal düzeni zorla değiştirmeye kalkışmak HÜKÜM : Yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüyle gerçekleştirilen yargılama neticesinde (Kapatılan) İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.02

Karar Özeti

3. Ceza Dairesi 2024/1372 E. , 2024/11842 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/64 E., 2015/191 K. SUÇ : Anayasal düzeni zorla değiştirmeye kalkışmak HÜKÜM : Yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüyle gerçekleştirilen yargılama neticesinde (Kapatılan) İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.02

Karar Detayı

3. Ceza Dairesi 2024/1372 E. , 2024/11842 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/64 E., 2015/191 K. SUÇ : Anayasal düzeni zorla değiştirmeye kalkışmak HÜKÜM : Yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüyle gerçekleştirilen yargılama neticesinde (Kapatılan) İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.02.2004 tarih ve 1993/251 E.-2004/34 K. sayılı mahkumiyet hükmünün ortadan kaldırılmasına (iptaline); sanığın, mahkumiyete esas teşkil eden 09.12.1989, 17.03.1991 ve 28.04.1991 tarihli gasp eylemleri yönünden CMK 223/2-e maddesi gereğince beraatine, mahkumiyete esas teşkil eden 23.01.1991 tarihli gasp ve adam öldürme ile 11.03.1991 tarihli ve 06.09.1992 tarihli gasp eylemleri yönünden mahkumiyetine dair karar TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Hükümlü/Sanık hakkında kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Hükümlü/sanık hakkında İstanbul 1 Nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinin 24.02.2004 tarihli 1993/251 Esas, 2004/34 sayılı Kararı ile hükümlü/sanık hakkında Anayasal düzeni zorla değiştirmeye kalkışmak suçundan 765 sayılı TCK'nın 146 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 40 ıncı maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 04.10.2004 tarihli 2004/4315 Esas, 2004/4949 sayılı Kararı ile düzeltilerek onanan mahkumiyet hükmü kesinleşmiştir. 3. Hükümlü/sanık müdafiinin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine başvuruda bulunduğu, başvuru neticesinde Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 03 Kasım 2009 tarih ve 20406/05 başvuru numaralı kararı ile; "AİHS'nin 6/1 maddesinin (yargılama süresi) ihlal edildiğine, AİHS'nin 6/1 ve 6/3 maddesinin (ilk sorgulama sırasında adli yardımdan yoksun bırakılması) ihlal edildiğine, ..." dair karar verilmiştir. 4. Hükümlü/Sanık ve müdafiinin başvuruları üzerine; İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesi (CMK 250. Maddesi ile görevli) tarafından 29.09.2011 tarihli 1993/251 Esas, 2004/34 Karar sayılı Ek Kararı ile sanık/hükümlü hakkında yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiştir. Hükümlü/Sanık müdafii tarafından temyiz yoluna başvurulmuş, Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin 20.03.2013 tarihli 2012/3962 Esas - 2013/4304 Karar sayılı ilamı ile kararın "talebin esassız olması nedeniyle reddi" mahiyetinde olduğu ve temyizi kabil olmadığı gerekçesiyle mahalline iadesine karar verilmiştir. İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 09.07.2013 tarihli ve 2013/333 D.İş sayılı kararı ile İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.09.2011 tarihli ek kararının kaldırılmasına ve dosyanın karar verilmek üzere mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Karar sonrasında İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesi 2013/94 Esas sayılı dosya üzerinden yaptığı yargılama neticesinde; 14.07.2015 tarihli ve 2014/64 Esas - 2015/191 Karar sayılı kararı ile; İstanbul 1 Nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinin 24.02.2004 tarihli 1993/251 Esas, 2004/34 Karar sayılı kararının CMK 323/1 maddesi gereğince onaylanmasına karar vermiştir. 5. Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 21.03.2016 tarihli 2015/7160 Esas, 2016/1583 Karar sayılı kararı ile düzeltilerek onanan hüküm kesinleşmiştir. 6. Bunun üzerine hükümlü/sanık müdafinin Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruda bulunduğu, başvuru neticesinde Anayasa Mahkemesinin 22.07.2020 tarih ve 2016/7967 başvuru numaralı kararı ile; "Müdafiiden yararlanma hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddianın KABUL EDİLEBİLİR OLDUĞUNA, Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan müdafiiden yararlanma hakkının İHLAL EDİLDİĞİNE, Kararın bir örneğinin müdafiden yararlanma hakkının ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmak üzere İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesine (E.2014/64) GÖNDERİLMESİNE," dair karar verilmiştir. 7. İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.10.2020 tarihli 2014/64 Esas, 2015/191 Karar sayılı Ek Kararı ile hükümlü/sanık hakkında Anayasa Mahkemesi tarafından verilen ihlal kararı uyarınca yargılamanın yenilenmesi isteminin kabule değer olduğuna karar verilmiştir. 8. İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.05.2023 tarihli 2014/64 Esas, 2015/191 sayılı Kararı ile; İstanbul 1 Nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinin 24.02.2004 tarihli 1993/251 Esas, 2004/34 sayılı * ortadan kaldırılmasına (iptaline); sanığın, mahkumiyete esas teşkil eden 09.12.1989, 17.03.1991 ve 28.04.1991 tarihli gasp eylemleri yönünden CMK 223/2-e maddesi gereğince beraatine, mahkumiyete esas teşkil eden 23.01.1991 tarihli gasp ve adam öldürme ile 11.03.1991 tarihli ve 06.09.1992 tarihli gasp eylemleri yönünden 765 sayılı TCK'nın 146/1, 59/1, 5237 sayılı TCK'nın 53 ve 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir. 9. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 22.11.2023 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Hükümlü/Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında ne AİHM kararı gereği yürütülen yargılamada ne de Anayasa Mahkemesi kararı gereği yürütülen yargılamada ihlal giderici yargısal faaliyet yürütülmediğine, somut olayların TCK 146/1 maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceğine, sanığın atılı suçlardan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmiş olması nedeni ile hükmün usul ve yasaya, ceza mevzuatına, ulusal ve uluslararası düzenlemelere aykırı olduğundan bahisle bozulması gerektiğine, temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepler ve diğer hususlara ilişkindir. O yer Cumhuriyet savcının temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında her ne kadar 06.09.1992 tarihli gasp olayına ilişkin cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmışsa da dosya kapsamına göre sanığın bu eylemden CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanığın yargılanmanın yenilenmesine konu diğer eylemler yönünden ise önceki kararın aynen onanmasına ve infazın devamına karar verilmesi gerektiğine, temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepler ve diğer hususlara ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılamanın yenilenmesi talebi kabul edilip duruşma açılarak yapılan yargılama sonunda yargılama sürecindeki usulü işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, sanığın örgüt içerisindeki konumu itibariyle örgütün nihai amacını bilebilecek durumda olduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafii ve O yer Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdükleri temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmediğinden kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle; İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.05.2023 tarihli 2014/64 Esas, 2015/191 sayılı Kararında hükümlü/sanık müdafii ile O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2024 tarihinde karar verildi.

Bu karar size uygun mu?

Davanızda bu emsali kullanmak için avukat desteği alın.

Görüşme Planla