Karar Özeti
3. Ceza Dairesi 2024/13955 E. , 2025/13172 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/711 E., 2024/346 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/276 E., 20022/352 K. SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma,silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yar
Karar Detayı
3. Ceza Dairesi 2024/13955 E. , 2025/13172 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/711 E., 2024/346 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/276 E., 20022/352 K. SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma,silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme HÜKÜM: 1- Sanıklar ... ve ... hakkında; -TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 3-5/1, TCK'nın 53/1-2-3, 58/9, 63/1. maddeleri uyarınca 2 kez mahkûmiyet kararlarına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi. 2- Sanıklar ... , ... ve ... hakkında; -TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 3-5/1, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63/1. maddeleri uyarınca mahkûmiyet kararlarına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi. 3- Sanık ... hakkında; - TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddesi delaletiyle 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun'un 3-5/1, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca mahkûmiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi. 4- Sanık ... hakkında; - TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddesi delaletiyle 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun'un 3-5/1, TCK'nın 53/1-2-3, 63/1. maddeleri uyarınca mahkûmiyet kararına yönelik istinaf başvurusu sonucunda CMK'nın 280/1. maddesi uyarınca bozulması. 5- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; 5271 sayılı CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, iade Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Sanık ... hakkında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının aleyhe temyiz talepleri yönünden yapılan ön inceleme neticesinde; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, 02.05.2024 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, incelenmeksizin iadesine karar verilmiştir. Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Bir kısım sanıklar müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, yasal şartları oluşmadığından; bir kısım sanıklar müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine, Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; A. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümleri aleyhine Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının; sanık ... hakkında mahkûmiyet hükmü yönünden sanık ... ve müdafii ile aleyhe Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının; sanık ... hakkında mahkûmiyet hükmü yönünden sanık müdafiinin; sanık ... hakkında Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı Terör Suçları Soruşturma Bürosunun 04.05.2016 tarih ve 2016/4650 Esas sayılı; Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.01.2017 tarih ve 2017/497 Esas sayılı; Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.12.2017 tarih ve 2017/14500 Esas sayılı iddianamelerine dayanak mahkûmiyet hükmü yönünden sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde; Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, mahkûmiyetine karar verilen sanıklar ..., ... ve ... ile ilgili olarak hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı, Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat kararlarına yönelik ise yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; sanık ... ve müdafi, sanık ... müdafi ile sanıklar ..., ..., ... ve ... aleyhine Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle beraat kararları ve mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA, B- 1- Sanıklar ... hakkında Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 12.03.2018 tarih ve 2018/4971 Esas sayılı; Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 08.06.2020 tarih ve 2020/4741 Esas sayılı; Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 03.12.2020 tarih ve 2020/39197 Esas sayılı iddianamelerine dayanak mahkûmiyet hükmü yönünden sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde; Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz taleplerinin reddine, ancak; Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan ikinci kez mahkûmiyet kararı uygulanmış olmasına karşın mahkeme gerekçesinde sanık hakkında beraat verildiği belirtilerek hükmün esasını oluşturan kısa karar ile gerekçe arasında çelişki oluşturulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, 2- ... hakkında mahkumiyet hükümleri yönünden sanık ve müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde; Her iki mahkûmiyet yönünden sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz taleplerinin reddine, ancak; A. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı Kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiği; silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yargılanan sanık ... hakkında sanıklar ... Demirtaş ve ... beyanlarının hükme esas alınarak ...'ın mahkûmiyetine karar verildiği, sanıkların ayrı ayrı müdafiiler yerine aynı müdafiiler tarafından savunulması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 152. maddelerine aykırı davranılması, B. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı Terör Suçları Soruşturma Bürosunun 04.05.2016 tarih ve 2016/4650 Esas; Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.01.2017 tarih ve 2017/497 Esas; Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 16.11.2017 tarih ve 2017/15080 Esas sayılı iddianamelerine dayanak mahkumiyet hükmünün incelenmesinde; Anayasa'nın 138 inci maddesinin birinci fıkrası hükmü, TCK'nın 61 inci maddesinin birinci fıkrası düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana getirdiği zarar ve tehlikenin ağırlığı ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik de göz önünde bulundurularak işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerekirken teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi, 3- Sanıklar ... ve ... hakkında mahkûmiyet hükümleri yönünden sanıklar müdafiilerinin temyiz taleplerinin incelenmesinde; Sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz taleplerinin reddine, ancak; A. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı Kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiği; silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yargılanan sanık ..., ... Demirtaş ve ...'ın birbirlerine suç isnat eden beyanlarının hükme esas alınarak sanıkların mahkumiyetine karar verildiği, sanıkların ayrı ayrı müdafiiler yerine aynı müdafiiler tarafından savunulması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 152. maddelerine aykırı davranılması, B. Sanık ... yönünden kabul ve uygulamaya göre de; Anayasa'nın 138 inci maddesinin birinci fıkrası hükmü, TCK'nın 61 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca; suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, meydana gelen tehlikenin ağırlığı göz önünde bulundurularak hakkaniyete uygun bir ceza tayini gerekirken, temel cezanın belirlenmesinde suçun unsurlarının teşdit sebebi olarak kabul edilmesi suretiyle TCK'nın 61 inci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, Kanuna aykırı, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkındaki temyiz istemleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık ... hakkında mevcut delil durumu ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alındığında tahliye talebinin REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.