Karar Özeti
3. Ceza Dairesi 2024/4608 E. , 2024/7392 K. "İçtihat Metni" B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN; MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1320 E., 2023/1705 K. SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve Sanık müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : B
Karar Detayı
3. Ceza Dairesi 2024/4608 E. , 2024/7392 K. "İçtihat Metni" B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN; MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1320 E., 2023/1705 K. SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve Sanık müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 24.05.2023 tarihli ve 2021/17904 Esas, 2023/3405 Karar sayılı bozma kararı üzerine; 1. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 25.10.2023 tarihli ve 2023/1320 Esas, 2023/1705 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 220 nci maddesinin yedinci fıkrası delaleti ve 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası yollamasıyla 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.02.2024 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1.Tanık M.S. nin tanık sıfatıyla mahkemece dinlenmediğine, kendi davasında etkin pişmanlık hükümlerinden yararlandığına ve sanık hakkında beyanda bulunmakta hukuki yararı bulunduğuna, 2. Bank Asya hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemlerinden olduğuna, 3. İş yeri hekimi olmasının ve sendika üyeliğinin hukuka aykırılık teşkil eden bir yön bulunmadığına, 4. Sanığın bilgisi dışında olan bir kez aranma kaydının anlam ve kapsamının belirsiz olduğuna, sanığa atfedilebilir bir kusur sebebi teşkil etmediğine, 5. UYAP bilgi havuzunda sanık hakkında herhangi bir beyanın mevcut olmadığına, 6. İstinaf mahkemesinin beraat kararı gerekçesini değiştirmeyi gerektirecek nitelikte sanık aleyhine yeni herhangi bir bilgi ya da belgenin dosya kapsamına dahil olmadığına, delil durumunda değişiklik olmaksızın aynı delillere dayalı olarak mahkumiyet hükmü kurulmasının hukuki dayanaktan yoksun olduğuna, 7. Yargıtay bozma ilamının gerekleri yerine getirilmeden karar verildiğine, 8. Unsurları bulunmayan suçtan beraat kararı verilmesi gerektiğine, 9. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara, İlişkindir. Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının aleyhe temyiz sebepleri özetle; 1. Sanığın eylem ve faaliyetlerin silahlı terör örgütü üyeliği için gerekli çeşitlilik, süreklilik ve yoğunluk teşkil eden eylem ve faaliyetler olduğuna, 2. Sanığın talimat sonrası dönemde Bank Asyada özellikle katılım hesabı açmış olması, 2014 sonrası dönemde bilerek ve isteyerek örgüte müzahir kuruma işe girip çalışması, iltisaklı dernek üyeliğini sürdürmesi, 2014 yılı öncesinde sohbetlere katıldığı tanık anlatımıyla sabit olan ve 2014 sonrasında da örgüte müzahir kurumda çalışarak dernek faaliyetlerine katılması nedeniyle sanığın 2014 yılı sonrası dönemde sohbetlere katılmaktan vazgeçtiğine dair bir beyan veya sanığın ikrarının söz konusu olmaması gözönüne alınarak sanığın 2014 sonrasında da örgütün sohbet adı verilen toplantılarına katıldığının kabul edilmesi gerektiğinin anlaşıldığına, 3. Sanığın kazanılmış hakları korunmak suretiyle silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi icap ederken örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Bölge Adliye Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE 1. Örgütsel kod adı kullanmayan ve örgütsel iletişim ağına dahil olmayan, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın Bank Asyadaki hesap kayıtları üzerinde yapılan incelemeye göre, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı ile ve bu kast altında örgütle iltisaklı bankaya destek amaçlı para yatırdığına ilişkin kesin ve inandırıcı delil bulunmaması, sanığın temyiz aşamasında sunduğu 21.12.2023 tarihli etkin pişmanlık dilekçesindeki beyanlarının Bank Asya hesabına ilişkin olması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, 2. Kabul ve Uygulamaya göre, gerekçeli karar başlığında suç adının "silahlı terör örgütü üye olma" olarak gösterilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 25.10.2023 tarihli ve 2023/1320 Esas, 2023/1705 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2024 tarihinde karar verildi.