Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2025/1103 K.2025/8477

Sanık hakkında Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 27.12.2018 tarih ve 2018/2049 Esas, 2018/2681 Karar sayılı kararıyla silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen ve Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin, 04.12.2019 tarih ve 2019/4337 Esas, 2019/7478 Karar sayılı ilamı ile onararak kesinleşen mahkumiyet hükmüne yönelik yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile verilen mahkumiyet hükmünün, sanık müdafii tarafından temyiz edildiği görülmekle, Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü.

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yargılamanın yenilenmesi talebi kabul edilip duruşma açılarak yapılan yargılama sonunda verilen mahkumiyet hükmünün temyiz edildiği anlaşılmakla yapılan incelemede.

1.Yargılamanın yenilenmesi talebini alan mahkemenin kural olarak öncelikle davanın kabule değer olup olmadığını duruşmasız olarak incelemesi, kabule değer bulmazsa reddetmesi (madde 319/1), kabule şayan bulursa dayanılan delilleri toplaması, tarafların görüşlerini de alarak ya yargılamanın yenilenmesi istemini esassız olması nedeniyle duruşma yapılmaksızın reddetmesi (madde 321/1), ya da yargılamanın yenilenmesine ve duruşmanın açılmasına karar vermesi (madde 321/2) gerekir.

Yeniden yargılamanın temelini, aynı Kanun'un 311/1-f maddesindeki hal oluşturuyorsa mahkemenin yeniden yargılama yapma konusunda bir takdir hakkının bulunmadığı kuşkusuzdur.

Mahkeme yargılamanın yenilenmesine karar vermişse bu kez serbestlik kuralı gereğince yeni bir yargılama yapacak, toplanan delilleri mevcut delillerle birlikte tartışıp değerlendirerek maddi gerçeğe ulaşmaya çalışacak ve sonuçta, önceki hükmü onaylayacak veya hükmün iptali ile dava hakkında yeniden hüküm verecektir (Madde 323/1).

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; yeniden yargılama talebini kabule değer bulup, tarafların görüşünü alıp duruşma açarak yargılamanın yenilenmesi nedeni olarak ileri sürülen delilleri toplayan İlk Derece Mahkemesince, CMK'nın 311/1-e maddesi kapsamında değerlendirdiği delilin hükme esas alınıp alınmayacağını da belirledikten (CMK 230/l-b maddesi) ve tüm delillerin serbestlik kuralı çerçevesinde tartışılmasından (CMK 216 ve 217. maddeler) sonra,

önceki hükmün yerinde olduğunun anlaşılması halinde onaylanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüde yol açacak biçimde yeniden hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 323/1. maddesine muhalefet edilmesi, 2.Silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılanan, kovuşturma aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafi bulunmadığı gibi CMK'nın 156 ncı maddesi uyarınca da re'sen müdafii görevlendirilmeyen sanığa,

Anayasa'nın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesinin zorunlu sonucu olarak CMK'nın 150 nci maddesinin 2 ve 3 üncü fıkraları uyarınca müdafi görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, savunma hakkının kısıtlanmasını netice verecek biçimde müdafi hazır bulundurulmaksızın mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle CMK'nın 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilerek savunma hakkının kısıtlanması,