Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2008/9521 K.2008/14960

4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 182 ]

4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 2 ]

"İçtihat Metni"

Taraflar arasında görülen nafakanın indirilmesi davasının yapılan mu-hakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili; taraflar arasında 17.07.2002 tarihli boşanma kararı sırasında hakimce tasdik edilen protokol ile; davalı için aylık 300,00 YTL yoksulluk nafakası takdiri ile her yıl %30 artırılarak tahsiline karar verildiğini, ancak daha sonra kendisinin evlendiğini, çocuğu olduğunu, %30 oranındaki artış şartı nedeniyle aylık 856,00 YTL'ye ulaşan nafakayı Ödeme gücü kal-madığını, davalının ise konut sahibi olduğunu ve nafaka bankaya ödendiği halde tamamı üzerinden ilamı Rize'de icraya koymak suretiyle itiraz etmesini önleyerek toplam 27.414,00 YTL nafaka tahsil ettiğini, bu nedenle yoksulluk sona ermekle nafakanın kaldırılmasını veya 150,00 YTL'ye indirilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuş, mahkemece, "Davanın kısmen kabulü ile, her yıl arbş oranının İTO tarafından açıklanacak TÜFE oranına uyarlanmasına" fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, davalının yoksulluğu sona ermekle nafakanın kaldırılması veya tarafların boşanma davasında kararlaştırdıkları %30 arbş şartı İle nafaka miktannın ulaştığı nokta itibari ile ödenemez "katlanılamaz" hale geldiği iddia olunarak, indirilmesi talep olunmuştur. Davadaki asıl istem; nafakanın, her yıl yapılan artış miktarının (%30 oranının) yüksekliği nedeniyle nafaka miktarı ve artış oranının günümüze uyarlanmasına yöneliktir.

Sözleşme yapıldığında karşılıklı edimler arasında mevcut olan denge sonradan şartların olağanüstü değişmesiyle taraflardan biri aleyhine kaza-namayacak derecede bozulmuşsa, taraflar; artık o akitle bağlı tutulmazlar, değişen bu koşullar karşısında Medeni Yasa'nın 2. maddesinden yararlanarak sözleşmenin yeniden düzenlenmesini mahkemeden isteyebilirler.

Sözleşmede kabul edilen nafakanın her yıl %30 arttırılması şartı ile davalı (nafaka alacaklısı); ülkede seyreden yüksek enflasyonun etkilerinden kurtulmayı amaçlamıştır. Oysa, Hükümetçe alınan kararlarla zaman içerisinde enflasyon oranı düşmüş, 4721 sayılı Yasa ile (182/son madde) getirilen gelecek yıllar İçin nafaka arbş istemlerinde; Devlet İstatistik Enstitüsü'nce açıklanan Toptan Eşya Fiyat Endeksi artış oranında artırım yapılması Yargıtay'ca benimsenmiş bulunmaktadır.

Mahkemece, nafakanın her yıl için %30 oranında artırılması şartının; davacı (nafaka yükümlüsü) için katlanılmaz bir yükümlülük olduğu gözetilerek, bu şartın her yıl açıklanacak ÜFE oranına indirilmesine karar verilmesi doğ-rudur.

Ancak, boşanma kararından sonra davacının evlendiği ve çocuğu olduğu, böylece yükümlülüklerinin arttığı, davalının ise 06.04.2004 tarihinde konut satın aldığı, baba evinde yaşadığı, araba ve banka hesap ekstresine göre düzenli kira geliri sahibi olduğu, bu davadan önce aylık net 537,00 YTL ücretle işe başladığı (dava açılmakla işten ayrılmış ise de, bunun sonuca etkili kabul edilemeyeceği) gözetilerek, dava tarihinden geçerli olmak koşulu ile nafakanın ulaştığı miktann da uyarlanması gerekirken, bu istem yönünden davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre ise; nafakanın her yıl TÜİK tarafından yayınlanan ÜFE oranında artırılmasına karar vermek gerekirken, İTO tarafından yayınlanan ÜFE oranında artırılmasına karar verilmesi doğru değildir.