KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2009/21684 E., 2010/284 K.·Mahkemesi : Gaziosmanpaşa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Ocak 2010
- Tarihi
- 07/12/2007
- Numarası
- 2007/127-2007/1499
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma
Dava dilekçesinde kira parasının 1.7.2007 gününden başlayarak aylık 350-TL.olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabul, kısmen reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü. Davada, 1.7.2007 tarihinden itibaren aylık kiranın 350 YTL.olarak tespitine karar verilmesi talep ve dava edilmiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile aylık kiranın endeks tatbiki suretiyle 204,16 YTL. olarak tespitine karar verilmiştir. Taraflar arasındaki ilk kira ilişkisi, 4.7.2000 tarihli kira sözleşmesine dayanmakta olup, tespiti istenilen dönem 1.7.2007 tarihinden itibaren başlayan döneme ilişkindir. Bu durumda, hak ve nesafet esaslarına göre aylık kiranın tespiti cihetine gidilecektir.
18.11.1964 gün ve 2/4 sayılı Y.İ.B.K. ve yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre “hak ve nesafet” ilkesi uyarınca hakim bu sınırlamayı yaparken, öncelikle tarafların tüm delilleri varsa emsal kira sözleşmeleri aslı veya onaylı örnekleri dosyaya alınmalı, bilirkişi marifetiyle kiralanan taşınmaz ve taraf emsalleri tek tek görülüp incelenmeli, böylece elde edilen veriler somutlaştırılarak,
dava konusu yer ile ayrı ayrı (konumu, çevresi, niteliği, kullanım şekli, kira başlangıç tarihi, kira süreleri vb.) kira parasına etki eden tüm nitelikleri karşılaştırılmalı, emsal kira bedellerinin niçin uygun emsal olup olmadığı somut gerekçelerle açıklanmalı, dava konusu taşınmazın yeniden kiraya verilmesi halinde getirebileceği kira parası belirlenmeli, hakimce bu kira parası dikkate alınmak suretiyle hak ve nesafete; özellikle tarafların kira sözleşmesinden bekledikleri amaçlarına uygun makul bir kira parasına hükmedilmelidir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2009/21684, K. 2010/284, 19 Ocak 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama