Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2009/9043 K.2009/10720

818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 258 ]

"İçtihat Metni"

Dava dilekçesinde, 2.000 YTL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm , davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği düşünüldü.

Dava dilekçesinde; davalının kiracı olarak bulunduğu taşınmazı davacıların 06.12.2006 tarihinde satın aldıkları, davalının önceki malikle imzaladığı kira sözleşmesinin 4. maddesine göre, yönetim giderlerinden kiracının sorumlu olduğu, buna rağmen 2.000,00 YTL tutarındaki aidat borcunu ödemediği, yönetimin çektiği ihtar üzerine bu gideri davacıların ödemek zorunda kaldığı ileri sürülerek, davalı kiracıdan yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi İstenilmiştir.

Mahkemece; davacılar tarafından ödenen paranın mutat apartman gideri olduğu ve davalı kiracının sorumluluğunda bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yanlar arasındaki kira sözleşmesinin özel 4. maddesi uyarınca, yönetim giderlerinin kiracıya ait olacağı açıktır. Ancak; bu hükme göre, Kat Mülkiyeti Kanunu uyarınca malikin ortak giderlere ilişkin bütün yükümlülüklerinin kiracıya devredildiği kabul edilmemelidir. Keza, Borçlar Kanunu'nun 258/2. maddesi uyarınca, kiralananın alelade kullanılması ile ilgili ve kullanımdan doğan giderler kiracıya ait ise de, esaslı tamir giderleri kiralayana aittir. Bu durumda kiracı, taşınmazı kullanmanın karşılığı olarak kira parası ile mütenasip ve alelade kullanımla ilgili tamir giderlerinden sorumlu olmalıdır.

Ancak; davalı taraf, normal kullanım aidatı olan aylık 400 YTL gideri ödediğini, kalan kısmın İse, iş merkezine ait trafo merkezi ile asansör sisteminin yenilenmesi ve binanın komple boyanmasına ilişkin giderler olduğunu savunmuştur.

O halde, mahkemece davalının bu savunması üzerinde durulup, bahsi geçen tamiratların alelade kullanımdan kaynaklanan tamiratlar olmadığı, aksine mal sahibinin sorumluluğunda olan esaslı tamirat niteliğinde olduğu gözetilerek, davaya konu giderin savunmadaki tamiratlara ilişkin olduğunun tespiti halinde davanın reddi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi yanlış olup, bozmayı gerektirmiştir.