Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2010/11169 K.2010/14054

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı-karşılık davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı (Karşı davacı) tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, Ankara 7. Aile Mahkemesinin 2007/338 E. 822 K. sayılı dava dosyasında verilen karar ile boşanma davasında davacı lehine hüküm altına alınan aylık 200 TL yoksulluk nafakasının 250 TL ye artırıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, bu miktar esas alınarak davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile yoksulluk nafakasının 350 TL den 500 TL ye artırılmasına karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Ayrıca, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, yoksulluk nafakasının niteliği ve özellikle ekonomik göstergelerdeki değişim ile TÜİK’in yayımladığı ÜFE(TEFE) artış oranı nazara alındığında mahkemece davacı için takdir edilen yoksulluk nafakası miktarı çok olup Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun değildir.