Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2010/11373 K.2010/12520

Dava dilekçesinde kira parasının 15.8.2009 gününden başlayarak yıllık net 50.000 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kira parasının .41.000 TL olarak tespiti cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, mahkemece dava konusu yerin boşalması ve yeniden kiralanması halinde getirebileceği kira parasına hükmedilmiştir.

Böyle bir uygulama 18.11.1964 gün ve 2/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'na ve orada belirlenen "hak ve nesafet" ilkesine aykırı olur. Zira HGK. 21.03.1990 gün ve 13/193 sayılı kararında da açıklandığı üzere 6570 Sayılı Yasanın 11.maddesi gereğince kira sözleşmesi yıldan yıla yenilenmekte olduğundan taşınmazın boş olduğu farz ve kabul edilerek sonuca gidilemez. Bu nedenle kiralananın boş olarak kiraya verilmesi halinde getirebileceği kira parasına eşit olacak şekilde veya bunun çok yakınına ulaşan bir kira parasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Bu husus ile buna bağlı olarak harç ve vekâlet ücretlerinin düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün;

1- 1 nolu bendinde yer alan “41.000,00 TL” rakamı çıkartılarak yerine “34.850 TL” rakamının yazılması,

2- Harca ilişkin 2 nolu bent tamamen çıkartılarak yerine “Peşin alınan 675 TL harçtan alınması gerekli 140 TL harcın mahsubu ile artan 535 TL harcın istem halinde davacı tarafa iadesine,” cümlesinin yazılması,

3- Vekâlet ücretine ilişkin 4 ve 5 nolu bentlerde yer alan “4.920 TL” ve “1.080 TL” rakamları çıkartılarak yerlerine sırasıyla “500 TL” ve “3.420 TL” rakamlarının yazılması,