Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2010/11479 K.2010/12539

Davacı ... ile davalılar Deko Deri Konfeksiyon San ve Tic.A.Ş. ve diğeri aralarındaki kira tesbiti davasına dair Antalya 1.Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 29.12.2009 günlü ve 2007/2136 E-2009/1913 K. sayılı hükmün Düzeltilerek Onanması hakkında dairece verilen 30.3.2010 günlü ve 2010/3432 E-5455 K. sayılı ilama karşı davalılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir. Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davada, kira parasının 01.01.2008 gününden başlayarak aylık 20.000 TL olarak tesbiti istenilmiş, mahkemece; davanın kısmen kabulü ile aylık kira parasının 18.000 TL olarak tesbitine hükmedilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 30.03.2010 günlü ve 2010/3432 E– 5455 K sayılı ilamı ile aylık kira parasının 15.938 TL olarak düzeltilmesi suretiyle mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Karar düzeltme istemi üzerine yapılan incelemede; davalı tarafın temyiz isteminde ileri sürdüğü vekâlet ücreti ve harca ilişkin temyiz itirazlarının zuhulen incelenmediği anlaşılmıştır. Bu itibarla davalı vekilinin maddi hataya ilişkin talebinin kabulü ile dairemizin 30.03.2010 günlü ve 2010/3432 E– 5455 K sayılı kararın kaldırılarak anılan kararın aşağıdaki gibi düzeltilmesine;

“Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, davada tespiti istenilen dönem hak ve nesafet dönemi olup, bilirkişinin taşınmazın boş olarak serbest koşullarda getirebileceğini bildirdiği kira bedelinden hâkimce uygun bir hak ve nesafet indirimi yapılarak kira parasının tespiti gerekirken, fahiş kira takdiri doğru değildir.

Ayrıca, kira parasının aylık olarak tespitine ilişkin davalarda, aylık kira farkı üzerinden harç alınması gerektiği gözetilmeden fazla harç tahsili usul ve yasaya uygun değildir.

Bundan ayrı, AAÜT’ nin 9. madde hükmü gereğince tespit olunan (davalı taraf için ret olunan) kira bedeli farkının yıllık tutarı üzerinden vekâlet ücreti takdir edilmesi gerekirken davacı taraf için yüksek, davalı taraf için düşük vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Belirlenen bu hususlar ile buna bağlı olarak yargılama giderlerinin düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının;

1- 1. bendinde yer alan “18.000,00 TL” rakamının çıkartılarak yerine “15.938 TL” rakamının yazılması,

2- 3. bendinin çıkartılarak yerine “Peşin alınan 1.792,20 TL harçtan alınması gerekli 860,65 TL karar ve ilam harcının mahsubu ile artan 931,55 TL harcın istem halinde davacı tarafa iadesine,” cümlesinin yazılması,

3- 4. bendinin çıkartılarak yerine “ Davacı tarafından yapılan 519,30 TL yargılama giderinden kabul ve ret oranına göre hesaplanan 327 TL yargılama gideri ile 860,65 TL harcın davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, geriye kalan miktarın davacı üzerinde bırakılmasına,” cümlesinin yazılması,

4- 5 ve 6. bentlerinde yer alan “25.920 TL” ve “2.880 TL” rakamlarının çıkartılarak yerlerine sırasıyla “8.420 TL” ve “5.560 TL” rakamlarının yazılması,

Suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA,”