Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2010/16789 K.2010/19662

Dava dilekçesinde 2.218 liranın tahsil tarihinden itibaren 29.1.2009 tarihine dek ulaştığı değerin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı dilekçesinde, davalı tarafından düzenlenen tutanakla kaçak elektrik kullandığı ileri sürülerek Asliye Ceza Mahkemesinde dava açılmasına ve haksız yere 2.218.67 TL ödenmesine neden olunduğu, ceza davasında beraat ettiğini belirterek, haksız yere kendisinden tahsil edilen 2.218,67 liranın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmü davacı temyiz etmektedir.

Dava konusu taşınmaz mesken olup; davacı ile davalı arasında elektrik kullanımına ilişkin mesken abone sözleşmesi vardır.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta davacı ile davalı arasında 4077 sayılı yasanın değişik 11/A maddesi kapsamında sözleşme ilişkisi bulunduğu anlaşılmaktadır.

4077 sayılı yasının 23.maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağı öngörülmüştür.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir.

Öyle ise mahkemece davanın tüketici mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yanlış gerekçeler ile davanın esası hakkında bir karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.