Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2010/17807 K.2010/21895

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların 2005 yılında evlenip, 25.3.2009 tarihinde kesinleşen kararla boşandıklarını; kararla tedbir nafakasına hükmedildiğini, ancak yoksulluk nafakası olarak devamına karar verilmediği; müvekkilinin çalışmadığını, geçimini sağlamak için davalı kocanın yardımına ihtiyaç bulunduğunu ileri sürerek; aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; boşanma ilamında davacı lehine tedbir nafakasına hükmedildiğini, fazlaya ilişkin tüm taleplerinin ise reddedildiğini; aynı taraflar arasında, aynı dava konusu hakkında ve aynı dava sebebine dayanılarak yeni bir dava açılamayacağını; bu nedenle, öncelikle davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesini; aksi durumda, davacının haksız olması nedeni ile davanın esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davacının davasının kısmen kabulü ile, dava tarihinden (8.12.2009 tarihinden) itibaren aylık 500 TL yoksulluk nafakasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında görülüp sonuçlanan boşanma davasında; davalı kadın kendisine 1.000,00 TL tedbir nafakası bağlanmasını talep etmiş, davanın kabulü halinde ise bağlanacak nafakanın yoksulluk nafakası olarak devamına karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, tarafların boşanmalarına, davalı için takdir edilen aylık 400.00 TL tedbir nafakasının karar kesinleşinceye kadar devamına, fazlaya ilişkin davalı talebinin reddine karar verilmiş, hükmün taraflarca temyizi üzerine; Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 10.02.2009 gün ve 2008/92 esas, 2009/1892 karar sayılı ilamı ile mahkeme kararı onanmıştır.

Davacı, boşanma ilamı ile yoksulluk nafakasına hükmedilmediğini ileri sürerek; iş bu davayı açmıştır. Oysa, davacının boşanma davasındaki yoksulluk talebi mahkemece reddedilmiş, bu hususta yapılan temyiz talebi de reddedilerek mahkeme kararı onanıp kesinleşmiştir.