Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2010/207 K.2010/2945

Dava dilekçesinde kira parasının 1.1.2009 gününden başlayarak aylık, 1.600 lira olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile aylık kira parasının 1.400 TL olarak tesbiti cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, 1.1.2009 tarihinde başlayan döneme ilişkin aylık kira parasının tesbiti istenilmiştir.

Mahkemece, hak ve nesafet uygulamasına göre 1.400 TL kira parasına hükmedilmiştir.

Kural olarak, tarafların her türlü etken dışında ve serbest iradeleriyle yaptıkları kira sözleşmesinde belirledikleri kira parasının aksi iddia edilip kanıtlanmadıkça o dönemin olağan rayicine uygun olduğu kabul edilmelidir.

Şartlar değişmediği ve özel gelişmelerin varlığı iddia ve ispat edilmedikçe kira sözleşmesinde olağan rayice uygun olarak kararlaştırılan kira parasına Üretici Fiyat Endeksi artış oranının (ÜFE %65’i aştığı dönemlerde %65 ile sınırlı olarak) üç yıl için (ard arda üç defa) artırımı esas alınarak bulunacak kira parasının o dönemin hak ve nesafet kurallarına uygun ve aşırı olmayan bir kira parası olduğu ilke olarak kabul edilmeli ve ona göre uygulama yapılmalıdır. Bundan sonra ise hak ve nesafet ilkeleri uygulanarak kira parası tesbit edilmelidir.

Mecura ait kira sözleşmesi 1.1.2006 tarihli olup 1 yıl sürelidir. Tesbiti istenen dönem sözleşmenin bitiminden sonraki 3.dönemdir.

Bu durumda mahkemece, kira sözleşmesinin 1.1.2006 tarihinden daha eskiye dayalı olup olmadığı yönünde araştırma yapılarak, davalının eski kiracılığı sözkonusu değilse, endeks uygulamasına göre, aksi halde (davalı eskiden beri mecurda kiracı ise) şimdi olduğu gibi hak ve nesafet uygulanarak kira parasının tesbiti gerekir.

Bundan ayrı olarak, kabule göre de, 1.bilirkişi raporunda taşınmazın serbestçe getirebileceği kira parasının aylık 1.000 TL, 2.bilirkişi raporunda ise aylık 1.500 TL olacağı belirtilmiş olup, çelişki giderilmeden hüküm kurulması da doğru değildir.

2010/207 E-2945 K.