Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2010/21484 K.2010/21408

Dava dilekçesinde itirazın iptali ile kira alacağının tahsili tahliye istenilmiştir. Mahkemece tahliye konusuz da karar verilmesine yer olmadığına, diğer taleplerin kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Mahkemece, davacı vekilinin temyiz istemi süre yönünden reddedilmiş, red kararı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; davalı ...'ın 15.03.2003 tarihli kira sözleşmesi uyarınca davacının kiracısı, diğer davalının ise kira sözleşmesinde kefil olduğunu, tahliye süresi 15.12.2003 tarihli tahliye taahhütnamesi ve kira sözleşmesi uyarınca "15.12.2006" tarihinde dolduğu halde, kiracı halen taşınmazda oturduğundan; taraflarca kararlaştırıldığı üzere 15.12.2006 tarihinde taşınmazın aylık kirası 1000 Euro olup, tahliyeye kadar her gün için davalılar 150 TL cezai şart ödeyeceklerinden, bu doğrultuda; 3 aylık kira bedeli ve 105 günlük cezai şart bedelinin tahsili ve kiracının tahliyesi için girişilen takibe itirazın iptali ve inkar tazminatının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; daha sonra yapılan 2004 tarihli sözleşmenin geçerli olduğunu, zilyedin de kira sözleşmesi yapabileceğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; tahliye yönündeki talep konusuz kaldığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, 5.562 TL kira alacağı (1000 Euro * 3 ay) ile sözleşmedeki günlük 150 TL cezai şart fahiş kabul edilerek günlük 40 TL cezai şart miktarı üzerinden 105 günlük 4.200 TL cezai şart miktarı toplamı 9.762 TL üzerinden itirazın iptali ile takibin devamına, alacağın (9.762 TL) % 40'ı oranında inkar tazminatının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Taraflar arasındaki kira sözleşmesi 15.10.2003 başlangıç 15.12.2006 bitim tarihidir. Sözleşmenin özel şartlarında; "...15.12.2006 tarihinde tahliye edileceği, işyeri bu tarihte teslim edilmezse kiracı ve kefilin günlük 150 TL cezai şart ödeyeceği, ayrıca geçen günler için aylık kiranın 1000 Euro ödeneceği, kira borcunun ödenmemesi halinde işleyecek aylık kira bedeli ve cezai şarttan kefilin müşterek-müteselsilen sorumlu olacağı kararlaştırılmıştır". Yine sözleşmede son dönem yıllık kira parası 7.500 Euro olarak kararlaştırılmıştır.

Taraflar arasındaki sözleşme 6570 Sayılı Yasanın 11. maddesi uyarınca, aktin feshedildiği kiralayana bildirilmediğinden kendiliğinden 1 yıl uzamıştır. Sözleşmenin özel şartlarında yer alan yukarıdaki hükümler yasanın bu hükmünü geçersiz hale getirmek ve tahliyeyi sağlamak amacıyla konulmuş cezai şartlar olup, kamu düzeni ve kiracıyı korumak amacıyla getirilen yasal düzenlemeye aykırı bu hükümler geçersizdir.

Bu nedenle sözleşmenin sona erdiğinin kabulü ile sözleşmedeki şart uyarınca yüksek kira ve cezai şarta hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Kabule göre de, dava konusu alacağın varlığının ve miktarının tespiti yargılamayı gerektirdiğinden inkar tazminatına hükmedilmesi doğru değildir.