Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2010/22051 K.2011/1715

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada; davacı kadının almakta olduğu aylık 500,00 TL yoksulluk nafakasının ihtiyacı karşılamaktan uzak olduğu ileri sürülerek 900,00 TL ye çıkartılması ve her yıl TÜİK tarafından yayınlanan ÜFE oranında artırılmasına karara verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile aylık nafaka miktarı 750,00 TL olarak belirlenmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

TMK'nun 176/son maddesine göre; Hakim, istem halinde, irat biçiminde ödenmesine karar verilen maddi tazminat veya nafakanın gelecek yıllarda tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına göre ne miktarda ödeneceğini karara bağlayabilir.

Davacı, dava dilekçesinde; gelecek yıllara yönelik nafakanın her yıl ÜFE oranında artırılmasını talep etmiştir. Mahkemece, davacının talebi doğrultusunda hükmedilen nafakanın gelecek yıllar için de Yargıtay'ın yerleşmiş içtihatlarına göre ÜFE oranında artırılmasına karar verilmesi gerekirken, bu yönde bir karar verilmemiş olması doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün birinci maddesine "hükmedilen nafakanın gelecek yıllarda ÜFE oranında artırılmasına" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilmesine