KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2010/4400 E., 2010/7972 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mayıs 2010
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde 10.000 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davacı dilekçesinde; tapuda adına kayıtlı yeri , 5.5.2007 tarihinde ve öncesinde haksız ve kötüniyetli olarak elatarak davalının kullandığını iddia ederek; birikmiş 5 yıllık ecrimisil bedeli olan 10.000 TL nin faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, davacının tapulu arazisini ekmediğini, Hazinenin yerini kiralayıp ektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; "Somut olayda hakkı olmayan yere tecavüz suçuna ilişkin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/186 esas sayılı dosyası ile davalının yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla, ceza dosyası, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacının 8675,91 TL ecrimisil alacağı olduğu, gerekçesiyle" davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak, hükme esas alınan 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararında; suç tarihi 05.05.2007 tarihi olarak belirtilmiştir. Davalının, bu tarihten öncesinde davacının taşınmazına tecavüz ettiğine dair başkaca delil bulunmamaktadır. O halde, mahkemece; işgalin başladığı 05.05.2007 tarihinden sonrası için ecrimisil hesabı yaptırılıp, hüküm altına alınması gerekirken; bilirkişi tarafından,2003-2007 yıllarına ilişkin hesaplanan ecrimisile hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2010/4400, K. 2010/7972, 4 Mayıs 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama