Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2010/4852 K.2010/6278

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Davanın niteliği gereği (HUMK 438.md.) duruşma isteminin reddine karar verildi.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına, yardım nafakasının niteliğine, özellikle de davacının eğitim giderlerinin miktarı ile dava dışı babanın da bu giderlere katılmakla yükümlü olmasına göre mahkemece takdir edilen nafaka miktarı çok olup Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine uygun değildir.

Ayrıca, yerleşik Yargıtay uygulamasına göre, nafaka ve nafakanın artırılması davaları kanundan doğan bir alacağın tespiti ve tahsili davası niteliğinde olup, davanın açıldığı tarihten itibaren hüküm ifade eder (28.11.1956 gün, 15 E, 15 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı).

Buna göre, dava tarihinden geçerli olacak şekilde nafakaya hükmedilmesi gerekirken; kararda nafakaların geçerlik tarihinin gösterilmemesi usul ve yasaya uygun bulunmamıştır (HUMK. md. 388/son).