Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2010/8515 K.2010/10041

Dava dilekçesinde kira parasının 01.01.2009 gününden başlayarak aylık, 1.700 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kira parasının aylık 1.500 TL olarak tespiti cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; aylık 785 TL olan kira parasının 01.01.2009 tarihinden itibaren 1.700 TL olarak tesbitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalıya ait işyerinin bulunduğu çarşının ulaşımının karmaşık olması ve aynı yerde bulunan diğer çarşılara göre içerde kalması nedeniyle yeterince ilgi görmediğini, dünyayı etkileyen ekonomik kriz nedeniyle kira paralarının düştüğünü savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; yargılama ekonomisi gözetilerek, yapılan keşifler sonucu düzenlenen iki ayrı bilirkişi raporunda belirlenen bedellerin ortalaması olan 1.500 TL nin aylık kira parası olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yanlar arasındaki kira sözleşmesi 01.06.2004 başlangıç tarihli olup, yeni dönem kira parasının 18.11.1964 gün ve 2/4 ... Y.İ.B.K. uyarınca hak ve nesafet ilkesine göre takdiri gerekmektedir. Bunun için öncelikle dava konusu kiralananın yeniden kiralanması halinde getireceği kira parası bilirkişiler tarafından belirlenmelidir.

Dava konusu yerin, serbest koşullarda getirebileceği kira parası usulünce saptandıktan sonra, bu kira parası dikkate alınmak suretiyle hak ve nesafet kurallarına göre hâkimce bir kira parası takdir edilmelidir.

Davada ise; iki ayrı bilirkişi raporu ile kira parası belirlenmiş ise de; mahkemece raporlara itibar edilmemiştir. Böyle bir durumda mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılıp oluşturulacak 3 kişilik (inşaat – mimar, hukukçu ve mülk) bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile hak ve nesafet ilkesine aykırı bir yöntem izlenerek hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.