Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2011/12927 K.2011/18877

Dava dilekçesinde 8.000 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava dilekçesinde; tarafların hissedarı oldukları taşınmazın tamamının davalı paydaş tarafından kullanıldığı ileri sürülerek, dava tarihinden geriye doğru beş yıllık süre için 8.000 TL ecrimisile hükmedilmesi istenilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın tarafların paylı mülkiyetinde bulunduğu, davalının paylı mülkiyetten kaynaklanan hakkını meşru bir şekilde kullandığı, taşkın bir kullanımının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar gerekçesinde de belirtildiği üzere paylı mülkiyette, paya uyan bir belirleme ve sınırlandırma olmadığı takdirde her paydaşın, öbürlerine zarar vermemesi kaydıyla taşınmazı kullanma hakkı verdır. Bu hakkın ölçüsü, her somut olayda durumun özelliği göz önünde tutularak belirlenir. Paylı malı, diğer paydaşların hakları ile bağdaşmayan bir biçimde kullanan paydaşın, kullanmayanların haklarını rayiç kira üzerinden ve onun hissesi oranında ödemesi gerekmektedir.

Somut olayda; 11.388.58 m2 olan taşınmazın tapuda kargir iki katlı ev, fındık bahçesi ve tarla vasfı ile kayıtlı olduğu davalı hissedarın taşınmazın 2.252.03 m2'lik kısmına benzin istasyonu, çay fabrikası ve depo gibi başka binalar yapmak suretiyle kullandığı, taşınmazın tamamından hissesine düşen kısmın 4.330.26 m2 olmasına rağmen kullandığı toplam alanın hissesinden daha az olduğu bilirkişi raporları ile tespit edilmiş ve buna göre davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, dosyada mevcut krokiye göre dava konusu taşınmaz Giresun- Trabzon Karayolu üzerinde bulunmakta olup, davalı hissedar bu yola bitişik ve cephesi olan kısmı kullanmaktadır. Bu bakımdan, kullanılan bu kısmın getirebileceği ecrimisilin diğer kısımlara göre daha fazla olup olmadığı da araştırılmak suretiyle, bu kısmın getirebileceği ecrimisilin diğer kısımlardan daha fazla olduğunun tespiti halinde bu yerden davacıların hissesi oranında ecrimisile hükmedilmesi TMK.nun 693.maddesine daha uygun olacaktır.

Mahkemece bu yönde herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.