Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2011/13518 K.2011/18826

Dava dilekçesinde kira parasının 15.11.2010 gününden başlayarak aylık, 4.000 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada 15.11.2010 tarihinden itibaren aylık kira parasının 4.000 TL olarak tespiti istenilmiştir.

Mahkemece hak ve nesafet uygulamasına göre net 2.500 TL kira parasına hükmedilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazın hak ve nesafete göre ve boş olarak net 2.100 TL kira parası getirebileceği belirtilmiştir. Mahkemece hak ve nesafet kurallarına göre kira bedelini tespit etmenin hakimin takdirinde olduğu ve kiralananın konumu büyüklüğü vs. kira sözleşmesinin süresi de göz önüne alındığı belirtilerek, hak ve nesafet ilkelerine göre yeni dönem kira parasının net 2.500 TL olması gerektiğinden bahisle bu miktara hükmedilmiştir.

HUMK.nun 275.maddesi ile "mahkeme, çözümü özel ve teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir" hükmü getirilmştir.

Bilirkişi, raporu hazırlarken rapor dayanakları olan özel ve somut nedenleri belirtmek zorundadır. Ayrıca raporun da denetime elverişli olması gerekir.

Hakim, bilirkişi raporunu gerekli görmediği takdirde yeniden bilirkişi incelemesi yapması gerekir. Kira parasının hak ve nesafete göre tespiti hakimin takdirinde olsa da, hakim bilirkişi raporundan ayrılmanın sebeplerini kararında göstermelidir.

Bu nedenlerle mahkemece ek rapor alınması ya da yeniden seçilecek bilirkişilerce inceleme yapılması gerekirken yazılı gerekçeyle ve bilirkişi rapurunda belirtilen miktardan uzaklaşılarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bundan ayrı olarak Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre stopaj ve fon giderleri hariç "net kira parasına" hükmedilemez. Mahkemece bu husus göz önüne alınmadan net 2.500 TL kira parasına hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.