Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2011/14812 K.2011/19952

Dava dilekçesinde 5.630.00 TL alacağa vaki itirazın iptaliyle %40 tazminatın masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili müvekkilinin, davalıya ait banka hesabına değişik tarihlerde toplam 5.630,00-TL havale yaptığını, davalının parayı ödünç aldığını ancak borcunu ödemediği ve tahsili için yapılan takibe itiraz ettiği ileri sürülerek takibe itirazın iptaliyle %40 tazminat karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; dava konusu paranın ödünç olmadığını, nakit para borcuna karşılık olduğunu, davacının müvekkilinin maliki olduğu aracı kiralandığını, halen 5.500,00 TL kira borcu bulunduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Somut olayımızda davalı, söz konusu banka havalelerinin, davacının kendisine olan borcun ödenmesi amacıyla yapıldığını iddia ederek davacının ileri sürdüğü borç ilişkisini inkar etmiştir. Bu durumda borç (ödünç) ilişkisinin varlığını davacı ispat etmelidir. Her ne kadar, davacı havale makbuzuna dayanmış ise de havale bir ödeme vasıtası olup, makbuzda paranın ödünç olarak gönderildiğine dair herhangi bir kayıt da bulunmamaktadır.

Davacı, dava konusu parayı davalıya ödünç verdiğini yazılı delillerle ispatlayamamıştır. Ne var ki, davacı, dava dilekçesinde “vs. delil” demekle yemin deliline de dayandığından, mahkemece; davacıya davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; ispat yükü üzerinde olmayan davalıya davacıya yemin teklif etme hakkı olduğunu hatırlatıp davalıda yemin teklif etmeyeceğini bildirdiği için yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.