Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2011/16365 K.2012/54

Dava dilekçesinde kira parasının 2007 yılı için aylık 800,00 TL, 2008 yılı için aylık 1.000.00 TL ve 2009 yılı için aylık 1.100,00 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 2007 yılı için aylık kiranın 750,00 TL, 2008 yılı için aylık kira bedelinin 850,00 TL ve 2009 yılı için aylık kira bedelinin 950,00 TL olarak tesbiti cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, 2007-2008 ve 2009 yılları kira parasının tespiti istenilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 2007 yılı aylık kira bedeli 750,00 TL;2008 yılı aylık kira bedeli 850,00 TL ve 2009 yılı aylık kira bedeli ise 950,00 TL olarak tespit edilmiştir.Hüküm, süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.26.11.1966 gün ve 19/10 sayılı Y.İ.B.K. uyarınca kira parasının tespiti davası her zaman açılabilir.

Ancak kira parasının artırılması için gönderilen ihtarname veya aynı amaçla açılan davanın dilekçesinin tebliğ tarihi tespit edilecek kiranın geçerli olacağı dönemin belirlenmesi bakımından önemlidir.Somut olayda, taraflar arasında kiracılık ilişkisi eskiye dayanmakla birlikte yazılı kira sözleşmesi bulunmamaktadır.Yine, davacı kiralayan tarafından 29.04.2008 tarihinde kira artış talebini içeren ihtarname davalıya gönderilmiştir.

Bu durumda ancak, 2009 yılı için kira parasının tespiti istenebilir. Eldeki bu dava ile 2007-2008 ve 2009 dönemleri için kira parasının tespiti istenilmektedir.

Açıklanan nedenlerle bir yıllık kira dönemleri sona erdikten sonra (27.03.2009 tarihinde) açılan davada tespit edilen kiranın geçmişe dönük olarak 2007 ve 2008 tarihlerinden itibaren geçerli olacağı yönündeki mahkeme hükmü isabetli değildir (bkz.HGK.'nun 21.10.1992 gün ve 1992/3-479 Esas;992/616 Karar).O halde mahkemece, 2007 ve 2008 dönemi için kira parasının tespiti istemine ilişkin davanın reddine karar verilmesi gerekir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz,