Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2011/16542 K.2012/3368

Dava dilekçesinde 3000 TL alacağın yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı dilekçesinde, davalının eski eşi olup evlilik birliği sırasında ve davacı hamile iken kendisini sokağa attığını, sokaklarda yatmak zorunda kaldığını, bu arada da doğum yaptığını, hayatını idame ettirebilmek için 3. kişilerden borç para aldığını, kocanın eşe bakım yükümlülüğünün bulunduğunu beyan ederek borç aldığı 3000 TL.’nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.TMK.’nun 196. maddesi gereğince “Eşlerden birinin istemi üzerine hakim,

ailenin geçimi için her birinin yapacağı parasal katkıyı belirler.

Aynı kanunun 197. maddesinde ise “Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır.Mevzuat gereği, evlilik birliği içerisinde eşlerin birbirinden talep edebilecekleri maddi yardımlar, nafaka adı altında ve yukarıdaki kanun maddelerinde belirtilen yardımlardır.

Davacı kadın, davalıdan ancak nafaka talep edebilir. Davalı koca şartları varsa, nafaka yükümlüsü konumundadır.

Bunun dışında mahkemenin kabulü gibi, evlilik birliği içinde 3.kişilerden kendi özgür iradesi ile aldığı borç paraların davalıdan tahsili mümkün değildir.Öyle ise mahkemece, yukarıdaki ilke ve esaslar gözetilerek yapılacak yargılama neticesinde hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz,