Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2011/17 K.2011/11330

Dava dilekçesinde kira parasının 01.07.2009 gününden başlayarak aylık 6.000,00 lira olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili; davalının taşınmazı 01.07.2009 tarihinde tahliye edeceğini taahhüt ettiğini, ancak süresinde tahliye edilmediği için taahhüde dayalı tahliye talebi ile İcra müdürlüğüne başvurulduğunu, kira bedelinin 01.07.2009 tarihinden itibaren müvekkili tarafından keşide edilen ihtardaki rakama iblağının sağlanabilmesi için aylık 6.000 TL' na yükseltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekil, brüt 1.375,00 TL kira ödendiğini, talebin yüksek olduğunu davanın reddini beyan etmiştir.

Mahkemece, kira bedelinin tespiti ve artırımı isteminin dava dilekçesinin karşı tarafa tebliğinden sonraki dönem için geçerlilik ifade edeceği, yargılama sırasında taşınmazın 25.10.2010 tarihinde tahliye edilmiş olması nazara alınarak hukuksal açıdan davacı için yasal şartlarının oluşmadığı da dikkate alınarak davanın reddi yönünde karar verilmiştir.

Kural olarak, kira sözleşmesinde gelecek yıllar için artış şartı varsa, artış iradesi ihtarname ile ya da kira tespit davası açılarak dava dilekçesi karşı tarafa 15 gün önce tebliğ ettirilmek suretiyle dönem sona ermeden artış iradesi kiracıya bildirilmiş ise yenilenen dönem içinde, dönem sonuna kadar her zaman kira tespit davası açma hakkı vardır (21.11.1966 gün ve 19-10 s.İBK).

Somut olayda, davacı kiralayan 03.06.2009 günlü ihtarnameyi göndermekle, 1.7.2009 tarihinde başlayan 01.07.2009-01.07.2010 dönemi için kira tespit davası açma iradesini karşı tarafa bildirmiştir. Bu nedenle tahliye tarihine kadar artırılmış kirayı talep edebileceğinden, kiracının dönem içinde kiralayanı tahliye etmiş olması sonuca etkili değildir. Mahkemece Yargıtay içtihatlarının yanılgılı değerlendirilmesi suretiyle davanın reddi doğru görülmemiştir.