Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2011/18997 K.2012/2727

Dava dilekçesinde 6.382,77 TL maddi tazminat bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dava dilekçesi ile davalıya 2022 sayılı kanun uyarınca 1.6.2005 tarihinden itibaren aylık bağlandığını, ancak davalının 1.1.2009 tarihinden itibaren 3311244640 tahsis numarası ile SSK'dan aylık aldığının tespit edildiğini, durumun idarece fark edilerek söz konusu aylığın 1.3.2009 tarihinden itibaren kesildiğini, davalıya 1.3.2009- Son.5.2010 tarihleri arasında aylığa hak kazanmadığı halde 4255,18 TL. yersiz ödemede bulunulduğunu,

2022 sayılı kanunun 5. maddesinde bu kanuna göre aylığı hak kazanmak üzere düzenlenen belgelerin gerçeğe uymadığı tespit edildiği takdirde ödenen aylıkların %50 fazlası ile geri alınacağının belirtildiği, bu nedenle davalıya yersiz ödenen 4255,18 TL. 'nin %50 fazlası olan 2127,59 TL. ile birlikte toplam 6382,77 TL. alacağın 4.10.2010 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.Davalı cevap dilekçesinde;

özürlü olduğunu, SSK'dan babasından maaş aldığını, kendisine uyarı yazısı gelmeden özürlü maaşının kesildiğini, parayı ödeyecek gücünün olmadığını ifade etmiştir.Mahkemece “2022 sayılı kanunun 5. maddesinde bu kanuna göre aylığa hak kazanmak üzere düzenlenen belgelerin gerçeğe uymadığı tespit edilmesi halinde ödenen aylıkların %50 fazlası ile geri alınacağı düzenlenmiştir.

Aynı şekilde bu kanunun uygulanmasına ilişkin yönetmeliğin 22. maddesi bildirim yükümlülüğü getirerek aylıkların kesilmesi gereken bir durum ortaya çıktığında ilgiliye bu durumun 3 ay içerisinde kuruma bildirmesi yükümlülüğü öngörülmüş, yönetmeliğin 23. maddesinde bildirim yükümlülüğüne uyulmaması halinde yersiz ödenen paranın %50 fazlası ile geriye alınacağı belirtilmiştir.

Her ne kadar davalıya 2022 sayılı kanun gereğince aylık bağlandığı zamanda belgeler gerçek ise de, davalının SGK'dan yetim maaşı almaya başlamasına rağmen davacının bunu Sosyal Yardımlar Daire Başkanlığına bildirmediği, kanun ve yönetmelikte öngörülen %50 fazlası ile tahsil edilir ibaresinin bir nevi kanundan kaynaklanan cezai şart niteliğinde olduğu anlaşıldığı “gerekçesi ile isteğin kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre,

sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak, 2022 Sayılı Yasanın 5.maddesi “ Bu Kanuna göre aylığa hak kazanmak üzere düzenlenen belgelerin gerçeğe uymadığı tespit edildiği takdirde, ödenen aylıklar %50 fazlası ile geri alındığı gibi, belgeleri düzenleyenler ve kullananlar hakkında ayrıca genel hükümlere göre ceza kovuşturması yapılır. “şeklinde olup, sonradan ortaya çıkacak değişikliklerde bildirim yükümlülüğüne uymayanlara da %50 artış şartının uygulanacağına dair düzenleme bulunmadığından,

ilgilinin maaş almaya başlamasından sonra SSK’ndan aylık aldığının tespit edildiğini ve durumu davacıya bildirmediği gerekçesi ile kanuna uygun şekilde Yönetmeliğin 23.maddesinden bahisle istirdadına karar verilen alacağın %50 oranında arttırılması doğru olmayıp kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.