Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2011/21933 K.2012/5374

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü. Davada, yoksulluk nafakası kararından sonra davalının sigortalı olarak çalışmaya başladığı belirtilerek yoksulluk nafakasının kaldırılması ile geçmiş nafakaların iadesi talep edilmiştir.

Mahkemece, yoksulluk nafakasının kaldırılması talebi kabul edilmiş, diğer talebe yönelik harcı yatırılmış müddeabihi belirlenmiş bir dava bulunmadığından karar verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm kurulmuştur.TMK 176/3 maddesine göre; “irat biçiminde ödenmesine karar verilen maddi tazminat veya nafaka, alacaklı tarafın yeniden evlenmesi ya da taraflardan birinin ölümü halinde kendiliğinden kalkar; alacaklı tarafın evlenme olmaksızın fiilen evliymiş gibi yaşaması, yoksulluğun ortadan kalkması ya da haysiyetsiz hayat sürmesi halinde mahkeme kararıyla kaldırılır.

Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir.HGK'nun 07.10.1988 tarih ve 2-656-688 sayılı kararında da kabul edildiği gibi yeme, giyinme, barınma, sağlık,ulaşım,kültür(eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanları yoksul kabul etmek gerekir. Yine HGK'nun yerleşik kararlarında “asgari ücret seviyesinde gelire sahip olunması” yoksulluk nafakası bağlanmasını olanaksız kılan bir olgu kabul edilmemiştir.

Tarafların ekonomik ve sosyal durum araştırmasına göre, davacının kargo şirketinde çalıştığı ve 1000 TL maaş aldığı, 500 TL kira ödediği, davalının ise Çocuk Sağlığı Merkezinde çalıştığı ve 570 TL ücret aldığı, babasının evinde kira ödemeden oturduğu, yüksekokul mezunu olduğu anlaşılmış olup, davalı kadın için 250 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir.Bu durum karşısında mahkemece, davalının aldığı maaşın onu yoksulluktan kurtarmayacağı gözetilerek ve davacının nafakanın kaldırılması talebinin içinde (çoğu isteyen azı da ister) indirilmesi talebinin de bulunacağı dikkate alınarak ve TMK 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi uyarınca karar verilmelidir.