Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2011/4784 K.2011/11305

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili 03.03.2010 tarihli dava dilekçesi ile; tarafların 2 yıldır ayrı yaşadığı anne-babasının yanında kalan davacıya bu süreçte davalının herhangi bir maddi-manevi desteği olmadığı belirtilerek, aylık 100 TL tedbir nafakasına hükmedilmesi talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece, davacının ayrı yaşamada haklılığını kanıtlayamadığı gerekçe göstererek davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, somut olayda davalı koca tarafından 17.03.2010 tarihinde açılan boşanma davasının kabulle sonuçlandığı ve 04.02.2011 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK.md.186/1), geçimine (TMK.md.185/3), malların yönetimine (TMK.223,242,244,262,263,264,267,215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.md.169).

O halde, boşanma davasının yargılaması süresince davacının ayrı yaşamada haklılığı gözönüne alınarak, boşanma dava tarihi olan 17.03.2010 ile kesinleşme tarihi olan 04.02.2001 tarihine kadar olan süre için davacı kadın lehine tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.