Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2011/6171 K.2011/11917

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili; davalı ile müvekkilinin Gaziosmanpaşa 3.AHM.'nin 05/06/2001 tarihli ve 2000/942 Esas ve 2001/492 Karar sayılı dosyası ile boşandıklarını , küçüğün velayetinin davacı olan müvekkiline verildiğini , davalının ise müşterek çocuk için aylık 40 TL nafaka ödemesine karar verildiğini , şimdi ise müşterek çocuk için aylık 600,00 TL nafakaya hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; gideri ve kazancının yetersiz olmasından dolayı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile çocuk için hükmedilen 40,00 TL iştirak nafakası 400,00 TL’ye çıkarılmış, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

TMK.182/2 maddesi uyarınca, velayet kendisine verilmeyen taraf çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.

TMK.nun 331. maddesi hükmü uyarınca, durumun değişmesi üzerine hakim, nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır.

Davada aradan geçen zaman içinde gelişen ve tarafların ekonomik sosyal durumunu değiştiren özel olaylar, nedenler, gelir ve giderlerde olağan dışı artış olduğu iddia ve ispat edilmemiş, paranın değer kaybetmesi, çocuğun büyümesi nedeniyle nafaka artışı istenmiştir.

O halde, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, iştirak nafakasının niteliği ve özellikle ekonomik göstergelerdeki değişim ile TÜİK’in yayınladığı ÜFE artış oranı nazara alındığında takdir edilen miktar çok olup, TMK’nun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır.