Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2011/9958 K.2011/10981

Dava dilekçesinde 4895 lira alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılardan ... Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm temyiz itirazları ile davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava, dava dışı işçi tarafından davacı belediyeye karşı açılan iş davası sonucunda davacı tarafından ödenen tazminatın, sözleşme ile işi üstlenen ve işçi çalıştıran davalılara rücuuna ilişkindir. Mahkemece, %50 indirim yapılarak davalıların sorumluluğuna karar verilmiştir.

1475 sayılı İş Kanununun 1/son maddesinde “Bir işverenden belirli bir işin bir bölümünde veya eklentilerinde iş alan ve işçilerini münhasıran o işyerinde ve eklentilerinde çalıştıran diğer bir işverenin kendi işçilerine karşı o işyeri ile ilgili ve bu kanundan veya hizmet aktinden doğan yükümlülüklerinden asıl işverenle birlikte sorumludur” düzenlemesi yer almaktadır. Bu maddede asıl işverenin sorumluluğu işçilere karşı düzenlenmiş olup, taşeron ile asıl işveren arasındaki ilişkinin düzenlenmediği belirgindir.

İş Mahkemesi dosyasında ve bu davada alınan bilirkişi raporlarından, işçinin çeşitli dönemlerde çalışmaları bulunduğu ve davacının mahkeme kararıyla işçiye ödediği tazminatın işçinin bu çalışmaları karşılığı olduğu anlaşılmaktadır. Davalıların çalıştırdığı işçinin fiilen çalışmasına ilişkin tazminatı hakkında davacı ile birlikte sorumluluğu bulunduğu ve devir sözleşmelerinde geçmiş dönem işçi borçlarının da devredildiğine ilişkin hüküm bulunmadığı nedenleriyle davacının ödediği tüm tazminat yönünden rücu hakkı bulunmaktadır. Bu nedenle işçiyi çalıştıran ve iş aktini fesheden davalıların davacının ödediği tazminatın kendilerine düşen bölümünün tamamından sebepsiz zenginleşme nedeniyle sorumlu tutulması gerekirken, mahkemece %50 oranında indirim yapılması davacı yararına bozma nedenidir.