KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2012/10356 E., 2012/15143 K.·Mahkemesi:sulh Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Haziran 2012
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde 1.000 TL (ıslah ile 2.000 TL ) alacağın, faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde; davacıya ait aracın park halinde iken, davalı kurum çalışanlarının çatıdaki karları küreyerek aşağı atması sonucunda hasarlandığını, yaptırdıkları tespit sonucu alınan raporda, araçta meydana gelen hasarın 1.504 TL, aracın değer kaybının 900 TL hesaplandığını belirterek 1.000 TL (ıslah ile 2.000 TL) alacağın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.Davalı vekili cevabında; çatıdan kendiliğinden düşen kar kütlesinin araca zarar verdiğini, illiyet bağı olmadığını, kusurun bulunmadığını, davacının kendi ihmaliyle olaya sebep olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmü davalı vekili temyiz etmektedir.
Oluş ve kabule göre; davacının aracında meydana gelen zararın, davalının elemanlarınca çatıdan kar küründüğü sırada düşen kar kütlesinden oluştuğu belirlenememiştir.
Zarar, yağan karın kendiliğinden çatıdan akması ve davacı aracına düşen kar kütlesi nedeniyle meydana gelmiştir.O halde; davacı, davalının elemanlarının kar kürümesi nedeniyla zararın oluştuğunu iddia etmiş ise de, kendiliğinden çatıdan düşen kar kütlesi nedeniyle zarar meydana geldiği sübut bulduğuna göre, mahkemece BK.43-44. maddelerine göre davacının müterafik kusuru belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz,
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2012/10356, K. 2012/15143, 14 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama