Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2012/11355 K.2012/16409

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili, davalı kocanın sadakat yükümlülüğüne uymadığı, davacı ve müşterek çocuklara şiddet uyguladığı, bu nedenle halen ayrı yaşadıkları iddia olunarak,

ayrı yaşamda haklılıktan dolayı davacı eş kadın için aylık 500 TL, müşterek iki çocuk için ayrı ayrı 500 TL tedbir nafakası talep ve dava etmiştir.Davalı, davacının ayrı yaşamakta haklı olmadığını, iddiaların asılsız olduğunu, kendisinin boşanma davası açtığını bu nedenle birleştirilmesini savunmuştur.Mahkemece, davacı kadının ayrı yaşamakta haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, TMK'nun 197.maddesi gereği ayrı yaşamakta haklı olan eş diğer eşten tedbir nafakası talebinde bulunabilir.

Somut olayda; davalı eş tarafından açılan boşanma davası ispat edilemediğinden reddedilmiş ise de, Yargıtay 2.Hukuk Dairesi “davalının kocasının kişisel eşyalarını kapı önüne bıraktığı ve eşine yalan söyleyerek güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu anlaşılmaktadır.” gerekçesiyle kararı bozmuştur. O halde, davacının ayrı yaşamakta haklı olup olmadığı boşanma davasındaki olaylar da değerlendirilerek incelenmek gerekirken, bu davada ise davacı ayrı yaşamakta haklı olduğuna dair yeterli delil sunmadığı halde, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde davanın kısmen kabulü doğru görülmemiştir.