Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2012/13694 K.2012/18363

Dava dilekçesinde 5283,00 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, davalıya vekili tarafından gönderilen paranın ödenmediği ileri sürülerek 5283,00 TL’nin tahsili istenilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Mahkemece, 14.01.2011 tarih ve 2009/544-2010/624 sayılı ek kararı ile; “davalının temyiz harç ve giderlerini yatırmadığı nedeniyle temyiz isteminin reddine” ilişkin hükmü Dairemizin 15.11.2011 tarih ve 2011/15566-17747 sayılı ilamı ile.

“HUMK’nun 434/3 maddesi hükmüne göre dosyanın Yargıtay’a sevk masrafı ve Yargıtay sonucunun taraflara tebliği masrafının temyiz gideri olarak 7 gün içerisinde mahkeme veznesine depo edilmesi yönünde muhtıra çıkartılmadığı” gerekçesi ile bozulmuştur.Bozma ilamı davalıya 20.02.2012 tarihinde tebliğ edilmiş olup davalı vekili tarafından 21.02.2012 tarihli dilekçesinde “müvekkilim ile yaptığım görüşmede müvekkilim temyizden feragat etmiştir” beyanı bulunmaktadır.

Yine, mahkemece, 05.03.2012 tarih ve 2009/544-2010/624 sayılı ek karar ile “davalı vekilinin temyizden feragat etmesi sebebiyle temyiz talebinin reddine” karar verilmiş, bu karar davalı vekiline Teb.Kan. 21. maddesine göre 13.03.2012 tarihinde tebliğ edilmiş ve davalı vekili tarafından 20.05.2012 tarihinde vekillikten çekilme ile birlikte temyiz dilekçesi ibraz edilmiştir.

Zira, mahkemece, 25.05.2012 tarih ve 2009/544-2010/624 sayılı karar ile temyiz isteminin süreden reddine ve vekillikten çekilme nedeniyle ek kararın davalı asil ve vekile tebliğine karar verilmiş, süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Kural olarak,

hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve yine dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hâkim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de,

Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551,1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararlan ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı Tevhidi İçtihat Kararının gerekçesinden kaynaklanan uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bunun mantıki sonucu olarak ve esasen HUMK'un 432. maddesinin 3. fıkrasında yer alan nedenlerden olmadığı cihetle mahkemece bu aşamada temyiz isteminin reddine de karar verilemez.Kaldı ki, 6100 sayılı HMK.’nun 372. maddesi hükmü gereğince.

“Yargıtay’ın bozma kararları ile onama kararları mahkeme yazı işleri müdürü tarafından derhal taraflara tebliğ edilir…” düzenlemesinin aksine mahkemece, Yargıtay’ın bozma kararının davacıya tebliğ edildiğine dair bilgi ve belge dosyada bulunmamaktadır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan nedenlerle, mahkemece verilen, feragat sebebiyle davanın reddine ve yine devamındaki temyiz isteminin süreden reddine dair yukarıda sözü edilen mahkeme ek kararlarının kaldırılarak Yargıtay ilamının HMK’nun 372.