Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2012/15290 K.2012/20315

Dava dilekçesinde 9.437 TL vakfın gelir fazlasından yararlanma hakkından kaynaklanan itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece mahkemenin yetkisizliği cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde ... İlçesi ... Köyünde bulunan davalıya ait 671 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında ... 2.Mahmut Vakfındandır” şerhinin bulunduğu, Vakıflar Kanununun 18.maddesine göre emlak vergisi değerinin %10’u oranında takibe itiraz edildiğini belirterek, itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesinde; yetkili mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğun, davalının ...’nde yerleşik olduğunu, taşınmazın...’nde bulunduğunu, vakıf şerhinin kaldırılması davasının da ...Asliye Hukuk Mahkemesinde görüldüğü belirtilerek davanın esastan da reddinin gerektiğini belirtmiştir.

Mahkemece, taşınmaz üzerinde bulunan şerh ile ilgili talep ve davaların HUMK 13.maddeye göre gayrimenkule müteallik davalardan olduğu, taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görüleceği, buna bağlı olarak açılan davanın da aynı usule tabi olması gerektiği belirtilerek yetkisizlik nedeni ile davanın reddine, talep halinde dosyanın yetkili ...

Asliye Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiş, mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava dilekçesinin davalıya 04.09.2010 tarihinde tebliğ edildiği, davaya cevap dilekçesinin 23.11.2010 havale tarihli olduğu, yetki itirazının süresinde yapılmadığı, süresinden sonra yapılan yetki itirazının kabul edildiği gibi tebliğinin usulsüz olduğu iddiasının da incelenmediği görülmüştür.Öncelikle takibin yapıldığı icra müdürlüğünün yetkisine itiraz edilmemiş olmasının takibin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğunu göstermeyeceği açıktır.

Dava konusu taviz bedeli alacağı olduğundan HUMK. 13.maddesinde düzenlenen şekilde bu davanın gayrimenkulün aynına yönelik olduğundan söz edilmesi mümkün değildir.BK 73.maddesinde; “…borç bir miktar paradan ibaret ise tediye alacaklının verme zamanında mukim bulunduğu yerde vukubulur…” düzenlemesi yer almaktadır.

Taraflar arasındaki davanın Vakıflar Kanununun 18.maddesinde düzenlenen taviz bedeli alacağından doğan bir para borcu olduğu ve borcun alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ödenmesi gerektiği (BK. 73.maddesi) açıktır.