Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2012/16306 K.2012/18867

Dava dilekçesinde nişan hediyelerinin aynen iadesi, olmadığı takdirde bedelinin tahsili ile 5.450 TL maddi, 10.000 TL manevi olmak üzere toplam 15.450 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, nişan için verilen hediyelerin aynen iadesi, olmadığı takdirde bedeli olan 2.500 TL nin tahsili ile nişan töreni için yapılan giderler için 5.450 TL maddi tazminatın ve nişanın haksız olarak bozulması nedeniyle 10.000 TL manevi tazminatın hüküm altına alınması talep edilmiştir.

Mahkemece; nişanda davalıya takılan 615 TL para ile 1.500 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, nişan için yapılan harcamaların ise istenemeyeceği gerekçesiyle maddi tazminat isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın tüm, davacı tarafın ise sair temyiz itirazları yerinde değildir.

4721 Sayılı TMK. nun 120/1.maddesinde. “Nişanlılardan biri haklı bir sebep olmaksızın nişanı bozduğu veya nişan taraflardan birine yükletilebilen bir sebeple bozulduğu takdirde; kusuru olan taraf, diğerine dürüstlük kuralları çerçevesinde ve evlenme amacıyla yaptığı harcamalar ve katlandığı fedakârlıklar karşılığında uygun bir tazminat vermekle yükümlüdür.

Aynı kural nişan giderleri hakkında da uygulanır.” hükmü getirilmiştir.Kanunda “nişan için yapılan giderlerin” de yukarıdaki esaslar çerçevesinde istenebileceği belirtilmiştir.Davacı, nişan için salon tutulması, fotoğraf çekilmesi gibi giderleri bulunduğunu iddia ederek tahsilini talep etmiş olmasına göre; bu iddianın araştırılarak kanıtlandığı takdirde tahsiline karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, bu giderlerin TMK’ nun 120. maddesi gereğince tazmini gereken unsurlar kapsamında olmadığından bahisle, talebin reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.Bundan ayrı; manevi tazminat, haksız bir eylemin yarattığı üzüntünün, duyulan elem ve acıların giderilmesini amaçlayan bir ödencedir.

Manevi zarar, mal varlığına dokunmayan, yaşam, sağlık, namus, sır, aile mahremiyeti gibi mal varlığı harici varlıklarda meydana gelen azalma olup, bu zarar manevi tazminatla giderilmeye, azaltılmaya çalışılmıştır.4721 sayılı TMK. nun 121.maddesine göre, nişanın bozulması yönünden, kişilik hakları saldırıya uğrayan taraf, diğer taraftan manevi tazminat olarak uygun miktarda bir para ödenmesini isteyebilir.Somut olayda; davalının, davacı ile nişanlı olduğu dönemde bir başkası ile evlenme törenini yaptığı (TMK. md. 141. ila 143) mahkemenin de kabulündedir.

Buna göre, davalının hukuka aykırı eylemi ile davacının kişilik hakkına fahiş surette zarar verdiği gözetildiğinde mahkemece takdir olunan manevi tazminat miktarı azdır. Şu durumda mahkemece, tarafların ekonomik ve sosyal durumları araştırılarak davacı lehine hakkaniyete uygun bir manevi tazminatın takdir edilmesi gerekmektedir.