Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2012/16964 K.2012/22405

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, daha önce hükmedilen 225 TL tedbir nafakasının, aradan geçen süre içerisinde yetersiz kaldığı belirtilerek aylık 500 TL’ye çıkartılması talep ve dava edilmiştir.Mahkemece;...Aile Mahkemesinin 29.04.2009 tarih 2007/355 E.-2009/159 K.sayılı tedbir nafakasının 225 TL’ye yükseltildiği, bu kararın 16.08.2011 tarihinde kesinleştiği, kararın kesinleşmesinden 9 gün sonra 25.08.2011 tarihinde tekrar nafakanın artırılmasının talep edildiği, aradaki kısa sürede davacının ihtiyaçlarının arttığının ispatlanamadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmektedir.TMK.nun 197/3.maddesi uyarınca; eşlerden biri haklı bir sebep olmaksızın diğerinin birlikte yaşamaktan kaçınması veya ortak hayatın başka bir sebeple olanaksız hale gelmesi halinde gerekli tedbirlerin alınmasını mahkemeden isteyebilir. TMK.nun 200.maddesinde koşulların değişmesi halinde, istem üzerinde gerekli değişikliğin yapılması hususu belirtilmiş, davanın açılması belli bir zaman geçmesine bağlı tutulmamıştır.

Ayrıca her davanın açıldığı günkü koşullarda değerlendirilmesi esastır.Somut olayda, tedbir nafakasının artırılmasına ilişkin hüküm 25.08.2011 tarihinde kesinleşmiş ise de, 24.09.2009 tarihinde verilen hükümle, dava tarihi olan 27.07.2007 tarihinden itibaren nafakanın aylık 225 TL’ye çıkartılmasına karar verilmiştir.

Bu nedenle önceki davada nafaka 27.07.2007 tarihindeki koşullara göre takdir edilmiş olup, iş bu dava tarihine kadar geçen süre dikkate alındığında ihtiyaçların artması ve enflasyon nedeniyle paranın satın alma gücünün düşmesi hususları gözönünde bulundurularak, nafakanın uygun miktarda artırılması gerekirken, yazılı gerekçe ve yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.