Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2012/17347 K.2012/22430

Dava dilekçesinde 3.828,91 TL.alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili; davalının 2022 Sayılı Yasa gereğince 01/06/2008 ve Şubat 2010 tarihleri arasında aylığa hak kazanmadığı halde yersiz olarak toplam 3.828,91 TL maaş aldığını, bu yönde davalıya ihtarda bulunulduğunu ödemenin yapılmadığını, yersiz alınan maaşın tebliğ tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı duruşmada;

bağ-kur kaydının olduğunu, ancak özürlü olması nedeniyle davaya konu edilen parayı aldığını, ne amaçla ödendiğini yanlış olarak yapılıp yapılmadığını bilmediğini, böbrek hastası olup başka yerden gelirinin olmadığını, borcu ödeyecek durumda olmadığını bildirmiştir.Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.Dosya içeriğine göre;

davalının % 60 oranında özürlü ve reşit olmayan kızına bakması nedeniyle 2022 Sayılı Yasa gereğince 01/02/2006 tarihinde maaş, bilahare 01/08/2007 tarihinden itibaren kendisine maluliyet aylığı bağlanmış, aynı dönemi içerir şekilde davalının özürlü kızı ...'dan dolayı 2008 yılı 6, 9 ve 12. aylarında, 2009 yılı 3, 6, 9 ve 12. aylarında üçer aylık dönemler halinde 2022 Sayılı Yasa gereğince aylık aldığı saptanmıştır.

Davalıya kızından dolayı maaş bağlanırken bakım yükümlülüğünü yerine getireceğine ve 4 ayda bir muayene için kızını getireceğine dair taahhütte bulunduğu, davalıya da maluliyet aylığı bağlandığı anlaşılmaktadır. Yukarıda bahsi geçen yasanın amacı muhtaç durumda bulunanlara sosyal yardım yapmak olarak açıklanmış olup, 2022 sayılı kanunun 3.maddesinde de "geçim şartının kalkması" hali bağlanan aylığın kesilmesi için kıstas olarak getirilmiştir.

Ancak, ödenen miktarın istirdadına dair düzenleme yapılmamıştır.Yaşam deneyleri ve günümüz ekonomik koşullarına göre davalının kendisine ödenen muhtaçlık aylığını tüketerek elden çıkarmak zorunda kalan, günü gününe ve güçlükle geçinen kimselerden olduğunun kabulü gerekmektedir. Sigortalı olarak da sürekli bir çalışmasının bulunmadığı, çalıştığı dönemlerde kazancının ise muhtaçlık durumunu ortadan kaldırmayacağı açıktır.

Davalının taahhütleri, kendisine de bağlanan maaşın niteliği, maaş bağlanırken herhangi bir yanlış beyanı bulunmaması, eğitimi ve yaşam koşulları nazara alındığında kanunları takip ve bildirimde bulunmasının olağan hayat koşullarında kendisinden beklenemeyecek düzeyde olması,

maaş bağlayan kurumun ilgili birimlerinin de takip yapmayarak bu ödemeye sebep olmaları, sonradan idarenin bu husustaki ihtiyaca binaen 8. maddede değişiklik ile Kuruma da takip yetkisinin verilmesi dikkate alındığında, somut olay adaleti itibarıyla açılan davanın reddi gerekirken, aksine düşüncelerle kabulü doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,