Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2012/18099 K.2012/22588

Dava dilekçesinde nişanın haksız yere bozulması nedeniyle 5000,00 TL manevi tazminat ile düğünde takılacak olan altınlar ile birlikte 12.575,00 TL ödünç verdiğinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, davalının kızının (oğlunun nişanlısı) gelerek kredi kartı borcu nedeniyle evlerine haciz geleceğini söylemesi üzerine düğünde takmak için hazırlanan 10 adet bilezik ile eşine ait altınlar ve 1475 USD paranın verildiğini 21.04.2009 tarihinde nişanın bozulmasına rağmen altınlar ile paranın iade edilmediği ileri sürülerek 12 575,00 TL maddi tazminat ile haksız yere nişanın bozulması nedeniyle 5000,00 TL manevi tazminatın tahsili istenilmiştir.Mahkemece,

nişanın haksız yere bozulması nedeniyle manevi tazminat isteminin (TMK.’nun 121. maddesi) nişanlılar tarafından birbirleri aleyhine ileri sürülebileceği gerekçesi ile davacının aktif davalının pasif taraf sıfatı bulunmadığından reddine; maddi tazminat davası yönünden ise; davalının davacı tarafından teklif edilen yemini eda etmesi nedeniyle ispatlanamayan davanın reddine ilişkin karar verilmiş, hüküm, süresinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak, davacı vekili, 17.03.2011 tarihli oturumda ".davalının 12 575,00 TL borç alıp almadığı” hususunda davalıya yemin teklif etmiştir. aynı oturumda davalı asile yemin davetiyesi çıkartılmıştır.

Yemin davetiyesi davalıya Tebligat Kanunu 21 ve Tebligat Tüzüğü 28.madde hükümlerine uygun olarak 05.12.2011 tarihinde tebliğ edildiği halde, davalı, yemin için çağrıldığı 14.12.2011 tarihli duruşmaya gelmemiş, mazeret de bildirmemiştir. Bu durumda Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 337. ve 347. maddesi (HMK.