Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2012/19128 K.2012/24135

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili; müvekkili ile davalının mahkememizin 09.03.2010 tarihli kararla boşandıklarını ve davalı lehine 300-TL yoksulluk nafakasına hükmedildiğini, kararın kesinleştiğini, davalının boşandıktan sonra ... ilinde ... bayan terzi isimli işyerini işletmeye başladığını, araç satın aldığını, yine boşanma sırasında okula devam eden ve davalı ile aynı evde yaşayan müşterek çocuk ...'nunda okulu bitirdiğini ve ... ilçesinde ... fabrikasında laboratuvar teknisyeni olarak çalıştığını, müvekkilinin şuan işsiz olup kendi geçimini dahi sağlayamadığını, nafaka borcundan dolayı maaşından aylık 530-TL'lik haciz uygulandığını,

işverenin bu durumda bulunan sorunlu ve sıkıntılı bir personel çalıştırmak istemediği için işine son verdiğini, davalı lehine hükmedilen aylık 300-TL nafakanın öncelikle kaldırılmasına olmadığı takdirde indirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı beyanında;

nafakaya ihtiyacı olduğunu, açılan davanın reddine karar verilmesini, davacının nafaka borcunu ödememesinden dolayı maddi sıkıntılar çektiği için ufak tefek tamir işleri yapmak üzere bir işyeri açtığını, açtığı işyerinin gelirinin giderini karşılamadığını, zor durumda olduğunu beyan etmiştir.Mahkemece, davacı tarafın ispat edemediği davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.TMK.nun 176/3-4.maddesine göre;

irat biçiminde ödenmesine karar verilen maddi tazminat veya yoksulluk nafakası, tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde artırılabilir veya azaltılmasına karar verilebilir.TMK.nun 200.maddesine göre ise; koşullar değiştiğinde hakim eşlerden birinin istemi üzerine alınan tedbiri değiştirebilir veya önlemleri kaldırabilir.

Somut olayda ise; dinlenen davacı tanıkları, davacının işsiz kaldığı için geçimini sağlamak maksadıyla bir müddet asgari ücretle çalıştığını, şuan davacının ve davalının da ne iş yaptığınıda bilmediğini beyan etmiştir.Dinlenen davalı tanıkları; davacı tarafın nafakayı doğru düzgün ödemediğini, bu nedenle davalının geçimini sağlamak için mahalle arasında ufak tefek şeyler sattığını, dükkanı açtığını, tarafların müşterek çocuğu olan Haticenin şuan nişanlı olup, asgari ücretle çalıştığını, maaşından evin giderine hiç bir katkı söz konusu olmadığını beyan etmişlerdir.

Zabıta araştırmasında davacının işsiz olduğu, 370,00 TL kira verdiği, gayriresmi eşinin yetim maaşı aldığı, ondan da reşit olmayan öğrenci ve bakıma muhtaç 3 çocuğunun bulunduğu, davalının ise kendi işyerini açtığı, araba aldığı, kızının öğrenimi sona ermekle asgari ücretle çalışmaya başladığı, davalıya katkısı yoksa da annenin bakma yükümlülüğünün sona erdiği anlaşılmaktadır.

Özetlenen bu duruma göre yoksulluk nafakasının hükmedildiği duruma göre davacının geliri azalırken, davalı kadının mali durumu iyileşmiştir. O nedenle hakkaniyet gereği nafakanın azaltılması gerekirken davanın reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 Sayılı HMK.un geçici 3.maddesinde düzenlenen "Bölge adliye mahkemelerinin, 26/09/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı ilk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2.maddesi uyarınca Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmü gereğince HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,