Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2012/19761 K.2012/24003

Dava dilekçesinde kira parasının 01.04.2011 gününden başlayarak aylık 12.000 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili; davalının, taraflar arasında yapılan 01.04.2005 başlangıç tarihli, 1 yıl süreli kira sözleşmesi ile davacıya ait işyerinde kiracı olarak bulunduğunu, ödenen kira parasının emsallere göre düşük kaldığını belirterek 01.04.2011 tarihinde başlayan yeni kira dönemi için aylık kira bedelinin 12.000,00 TL olarak tespitini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile aylık kira bedelinin yeni dönem olan 01.04.2011 tarihinden geçerli olmak üzere aylık net 8.150,00 TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava, işyeri kirasının tesbitine ilişkin olup, mahkemece kiranın net olarak tesbitine karar verilmiştir. Vergi yasaları uyarınca kiralayanın mükellef olması ile kira parasının bir bölümünün vergi dairesine kiracı tarafından ödenmesi vergi hukukunda düzenlenen bir konu olup, vergi kira parasının tesbitinde unsur değildir.

Kira parasının içinde Katma Değer Vergisinin de bulunduğu, fon ve vergi stopajı indirilerek kira parası tesbit edilemeyeceği gözetildiğinde, kiranın brüt olarak tesbitine karar verilmesi gerekirken, mahkemece net olarak kira bedelinin tesbitine karar verilmiş olması bozma nedenidir.Öte yandan hükme esas alınan bilirkişi raporunda; dava konusu kiralananın serbest piyasa koşulları altında yeniden kiraya verilmesi halinde aylık 11.200,00 TL kira getirebileceği açıklanmış olmasına göre;

davalının eski kiracı olduğu ve taşınmazın boş olmadığı hususları gözetilerek 18.11.1964 gün ve 2/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulanan hak ve nesafet ilkesine uygun indirim yapılmak gerekirken, özel nedenleri açıklanmadan bilirkişi raporundan bu oranda uzaklaşılarak yaklaşık % 28 indirimle “8.150,00 TL” kira parasına hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; öncelikle dava konusu taşınmazın boş olarak yeniden kiraya verilmesi halinde getirebileceği kira parasını bilirkişi heyetine belirletmek ve belirlenen bu kira parasını dikkate alarak uygun bir hak ve nesafet indirimi yapmak suretiyle, kiranın brüt olarak tespiti cihetine gitmek olmalıdır.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,