Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2012/20152 K.2012/25033

Dava dilekçesinde 11.563,00 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü. Dava, hac organizasyonunda toplanan 5.400 Euro paranın davalıya ödenmesine rağmen organizasyonun gerçekleşmemesi nedeniyle verilen paranın iadesi ile her bir davacı için 5.000,00 TL manevi giderimin davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Davalı savunmasında; bedeli aldığını, ancak organizasyonun başka bir kişi tarafından yapıldığı için ona devrettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.Mahkemece, davalının hac organizasyonu için verilen parayı organizasyonu düzenleyen üçüncü kişiye teslim etmesi nedeniyle haksız zenginleşmediği, ayrıca davacıların şahsiyet haklarının ihlal edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; sebepsiz zenginleşme nedenine dayalı alacak davasıdır. BK. 61. ve diğer maddelerinde geçerli bir nedene dayanmaksızın, başkasının zararına mal kazanan kişi onu iadeye mecburdur, şeklinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemeye göre, haksız (nedensiz) yere zenginleşen kişi, bu zenginliği geri vermek zorundadır. Somut olayda; toplanan deliller ve yapılan yargılamaya göre davalının 5.400 Euro bedeli aldığı yönünde bir uyuşmazlık yoktur.

O halde, mahkemece yapılacak iş; davacıların davalıya ödediği sabit olan 5.400 Euro paranın taleple bağlı kalınarak davacılara ödenmesi gereklidir. Mahkemece, oluş ve kabule uygun düşmeyecek gerekçeler ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Manevi tazminat yönünden ise; mahkemece bir inceleme yapılması ve yapılacak değerlendirme sonucuna göre hac organizasyonuna katılamayan davacıların manevi üzüntü içinde bulundukları, hayatın doğal akışı ile beklenileni bulamayan, arzularına, dini inanç ve isteklerine kavuşamayan insanların üzüntüleri değerlendirilerek manevi giderim için uygun bir miktarın hakserlik ve denkserlik kurallarına göre tayini gerekirken, reddi bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz,