Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2012/21235 K.2012/25312

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın tüm, davacı tarafın ise sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak, yerleşik Yargıtay uygulamasına göre, nafaka ve nafakanın artırılması davaları kanundan doğan bir alacağın tespiti ve tahsili davası niteliğinde olup, davanın açıldığı tarihten itibaren hüküm ifade eder (28.11.1956 gün, 15 E, 15 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı).Buna göre,

dava tarihinden geçerli olacak şekilde nafakaya hükmedilmesi gerekirken; kararda nafakanın geçerlik tarihinin gösterilmemesi usul ve yasaya uygun bulunmamıştır (HMK. md. 297/2).Ayrıca karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 9/son maddesine göre, nafaka davalarında reddedilen kısım için avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği gözetilmeden davalı yararına vekâlet ücretine karar verilmesi de doğru değildir.Belirlenen bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının;