Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2012/22464 K.2013/53

Dava dilekçesinde 35.000 TL (ıslah ile 270.899,70 TL) tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davalılar ... ve ... aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalılara karşı açılan davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ile davalılardan .....Ltd.Şti., ... ve .....vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava, elektrik çarpması sonucu desteğin yaşamını yitirmesi nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece; desteğin ölümüne davalılardan .....i ve şirketin sahibi ... ile .....’ın eşit kusurlu olarak sebebiyet verdiği gerekçesiyle davalılar ... ve ... hakkında açılan davanın reddine, dğer davalılar ... İnşaat Limited Şirketi, ... ve .... hakkında açılan davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davacılar vekili ile davalılardan ...... Şirketi ve ... vekili ile ..... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın tüm, davacı tarafın ise sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, davacıların desteği olan ....., vefatından önce .... kadrolu teknisyen olarak görev yapmaktadır. Bu nedenle, ölüm nedeniyle destek kaybı zararının hesaplanmasında; rapor tanzim tarihine kadar gerçekleşen zararın bilinen veriler nazara alınarak ve iskontoya tabi tutulmadan somut olarak, rapor tanzim tarihinden sonraki zarar da bilinen son gelir nazara alınıp her yıl % ... oranında artırılmak ve

iskonto edilmek suretiyle hesaplanmalıdır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, desteğin 2011 yılında alabileceği bildirilen maaş tutarının, aynı tarihte geçerli bulunan asgari ücretin ...,407 katı olduğu, bu sebeple davacının gelirinin asgari ücretin ...,407 katı olacağından bahisle destek kaybı zararı hesaplanmıştır. Bu haliyle rapor, hüküm vermeye yeterli değildir.

Şu durumda; mahkemece, desteğin ölüm tarihi ile hüküm tarihine en yakın tarihte alınacak rapor tarihi arasındaki dönemde, diğer bir anlatımla bilinen devrede desteğin alabileceği maaş gelirlerinin (yıl yıl) çalıştığı kurumdan sorulması ve sonrasında bu veriler esas alınarak bilirkişi tarafından bilinen ve bilinmeyen devrelere ait destek kaybı zararının hesaplanması gerekirken, varsayıma dayalı olarak hazırlanan bilirkişi raporunun esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.