Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2012/23294 K.2013/1885

Taraflar arasında görülen alacak ve manevi tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirketten traktör satın aldığını, borcunu ödeyebilmek için davalı şirketin anlaşmalı olduğu bankaya kredi müracaatında bulunduğunu, ancak kredi faiz miktarını fahiş bulduğu için kredi almaktan vazgeçtiğini, traktörü de davalı şirkete iade ettiğini, buna rağmen davalı şirketin davacının bilgisi dışında gerçeğe aykırı fatura tanzim etmek suretiyle davacıya ayrıca traktör ekipmanları satmış gibi kendini alacaklı gösterip bankadan krediyi çektiğini, davalı şirketin bankadan çekmiş olduğu kredi nedeniyle; bankanın davacı aleyhine icra takibi başlattığını belirterek; davalı şirketin;

davacı adına dava dışı bankadan çektiği 21.700,00 TL paranın davalıdan tahsili ile icra takibine maruz kalan davacının yaşandığı elem ve ızdırap nedeniyle 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini vekaleten talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talebin zamanaşımına uğradığını, davacının davalı şirketten önce bir adet traktör ardından da traktör ekipmanı satın aldığını, bankaya kredi başvurusunda bulunan ve bu krediyi almak için taşınmazını ipotek gösteren davacının bilerek ve isteyerek kredi belgelerini imzaladığını, sonradan ödeyemediği kredinin faturasını müvekkiline kesmeye çalıştığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 21.700,00 TL'nin 02.05.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, manevi tazminat davasının reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 6.maddesine göre, kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan herbiri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190.maddesinde de bu ilke "ispat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir " şeklinde tekrarlanmıştır.

İspat yükünün tarafların rolü ile bir ilgisi yoktur. İspat yükü davacıya düşebileceği gibi, davalıya da düşebilir. Genel kural gereğince hakkını bir vakıaya dayandıran taraf, o vakıayı ispat etmelidir. İspat yükü, ilk önce kural olarak davacıya düşer; yani davacı davasını dayandırdığı vakıaları ispat etmelidir. Davacı iddiasını ispat ederse, ispat yükü davalıya geçer.

Somut olayda dosya içeriğindeki bilgi ve belgelerden; davalı şirketin 24.03.2005 tarihli traktör alım satımına ait fatura bedelini çek karşılığında tahsil ettiği; 30.04.2007 tarihli 28.954,00 TL bedelli fatura karşılığında dava dışı banka tarafından 03.05.2007 tarihinde 21.700,00 TL tutarında davacıya kredi kullandırıldığı; kredinin 19.900,00 TL'sinin davalı şirkete havale edildiği; kredi borcunun ödenmemesi üzerine bankanın davacıya borcu ödemesi için ihtar gönderdiği anlaşılmaktadır.

Ancak; taraflar arasında traktör satışına dair sözleşmenin ne zaman yapıldığı, traktörün hali hazırda kimin üzerine kayıtlı olduğu, davacının taşınmazını ipotek göstermek suretiyle imzaladığı kredi sözleşmesindeki krediyi niçin talep ettiği; davacının kredinin davalının hesabına gönderilmesi için bankaya talimat verip vermediği; davalının, davacıya traktör ekipmanı teslim edip etmediği, kredinin davalıya gönderilen kısmının dışında kalan bakiyeyi davacının tahsil edip etmediği, bankanın davacı aleyhine icra takibi başlatıp, kredi bedelini davacıdan tahsil edip etmediği anlaşılmamaktadır.

Mahkemece; eksik araştırma ve inceleme ile usule aykırı olarak karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.