Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2012/23428 K.2013/2830

Dava dilekçesinde vasiyetnamenin ve ölünceye kadar bakma aktinin muvazaa nedeniyle iptali veya tenkisi istenilmiştir. Mahkemece tenkis davasının kabulü, diğer taleplerin reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacılar, tarafların ortak murisi ....'ın 12.12.2004 tarihinde vefat ettiğini, sağlığında 20.12.1990 tarihinde düzenlettirdiği resmi vasiyetname ile bir kısım taşınmazlarını davalılara vasiyet ettiğini, ehliyet ve şekil yönünden vasiyetnamenin geçerli olmadığını, murisin baskı altında vasiyette bulunduğunu, yine murisin ölünceye kadar bakma akti ile muhtelif taşınmazlarını ise davalılardan ....'a ölünceye kadar bakma aktiyle verdiğini, bununda diğer mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla yapıldığını, hatta murisin kendisine bakılmadığından bahisle sözleşmenin iptali için dava açtığını belirterek;

öncelikle vasiyetname ve ölünceye kadar bakma aktinin iptaline karar verilmesini, bu mümkün olmadığı takdirde tapu kayıtlarının saklı payları oranında iptali ile adlarına tesciline, bedele hükmedilmesi halinde ise tenkis bedelinin yasal faiziyle birlikte tahsilini istemişlerdir.

Davalılar, iddiaların yersiz olduğunu belirterek davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, tenkis davasının kabulü ile fazlaya ilişkin talebin reddine dair verilen hüküm 16.Hukuk Dairesinin 20.09.2011 tarih ve 2011/4682 E. - 2011/4469 sayılı kararı ile “hükmün gerekçesinde vasiyetnamenin ve ölünceye kadar bakma aktinin iptali davalarının reddi gerektiği konusunda değerlendirme yapılmış ise de hüküm fıkrasında anılan davalarla ilgili hüküm kurulmayarak çelişki yaratıldığı (HUMK. 388)” belirterek bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak, vasiyetnamenin iptali talebinin murisin akıl sağlığı yerinde olduğundan, ölünceye kadar bakma aktinin iptalinin ise bakım ve gözetim amacıyla yapıldığı, mal kaçırma kastı bulunmadığı belirtilerek reddine karar verilmiş, tenkis talebinin ise kabulüne hükmedilmiştir.

Hükmü,davacılar vekili temyiz etmektedir.

Davada 20.12.1990 tarihli resmi vasiyetnamenin iptali istenilmiştir. Vasiyetname, okur – yazar olmayanlara ilişkin vasiyetname şeklinde düzenlenmiştir. (TMK. 535 md.)

Buna göre; (TMK. 535/2 fıkrası); “Tanıklar, hem mirasbırakanın beyanının kendi önlerinde yapıldığını ve onu tasarrufa ehil gördüklerini; hem vasiyetnamenin kendi önlerinde memur tarafından mirasbırakana okunduğunu ve onun vasiyetnamenin son arzularını içerdiğini beyan ettiğini vasiyetnameye yazarak veya yazdırarak altını imzalarlar”

Dava konusu vasiyetname düzenlenirken tanıklar, “mirasbırakanın beyanının kendi önlerinde yapıldığını” beyan etmemişlerdir. Tanıkların TMK.nun 534/2. maddesinde öngörüldüğü şekilde beyanı alınmaksızın işlem yapılmakla vasiyetname bu haliyle kanunun aradığı şekil şartlarına uygun olarak düzenlenmemiştir.

Mahkemece, vasiyetnamenin iptali talebinin kabulü gerekirken yazılı şekilde tenkise karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu durumda, mahkemece yapılacak iş, vasiyetnameye konu taşınmazlar dışında kalan birkısım taşınmazları içeren ölünceye kadar bakma aktinin iptaline ilişkin davanın tefriki ile vasiyetnamenin iptali talebinin kabulü hakkında hüküm kurmak olmalıdır.