KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2012/23518 E., 2013/2842 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Şubat 2013
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde vasiyetnamenin iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davacı vekili dilekçesinde; tarafların müşterek murisi (davalılardan ....'nun dedesi) ...'ın 10.04.2002 tarihli düzenleme şeklinde vasiyetnamesi ile ... . 747 ada 86 parselde tapuda kayıtlı bağımsız bölümlerini davacı ve davalılara vasiyet ettiğini, ancak işlem tarihinde ve öncesinde ileri derecede Alzeimer hastası olduğunu, murisin bundan önce de 2 vasiyetname düzenlediğini, murisin bir kısım davalılarca yanıltıldığını ve vasiyetname düzenlemeye zorlandığını, aldatılarak önceki vasiyetnamelerden rücu ile dava konusu vasiyetnamenin düzenlenmesini sağladıklarını belirterek vasiyetnamenin “TMK 557/1 ve 577/2 maddeleri somut olayda birleştiğinden" iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili cevabında; murisin hukuki ehliyetinin mevcut olduğunu ve vasiyetname düzenlenmesinde zorlama bulunmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece; murisin vasiyetnamenin düzenlediği tarihte akli dengesinin yerinde olduğu (... Raporu doğrultusunda) gerekçe gösterilerek, davanın reddine karar verilmiştir.
Hükmü, davacı vekili temyiz etmektedir.
Davada; vasiyetnamenin mirasbırakanın tasarruf ehliyeti bulunmadığı (TMK 557/1 md.) ve tasarrufun yanıltma, korkutma ve aldatma, zorlama (TMK 557/2.md.) sonucu yapıldığı ileri sürülerek iptali istenilmiş olup, mahkemece davacının vasiyetnamenin TMK.nun 557/2. maddesinde belirtilen sebepler nedeniyle iptali istemine ilişkin olarak bu konudaki iddia, beyan ve delilleri değerlendirilmeksizin yalnızca TMK. 557/1.maddesi yönünde inceleme yapılarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2012/23518, K. 2013/2842, 21 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama