Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2012/23641 K.2013/1365

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, boşanma davası ile hükmedilen iştirak ve yoksulluk nafakalarının yetersiz kaldığı ileri sürülerek; yoksulluk nafakasının 100 TL'den 300 TL'ye, iştirak nafakasının 40 TL'den 400 TL'ye artırılması talep edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 100 TL yoksulluk nafakasının 150 TL'ye, 40 TL iştirak nafakasının 75 TL'ye yükseltilmesine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...-Davacı tarafın yoksulluk nafakasına yönelik temyiz itirazları yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

...-Davacı tarafın iştirak nafakasına yönelik temyiz itirazları yönünden;

TMK.nun 182. maddesine göre; boşanma kararı ile velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.

TMK.nun 330. maddesindeki düzenleme, nafaka miktarının çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçlerine göre belirlenir şeklindedir.

TMK'nun 331.maddesi uyarınca da; durumun değişmesi halinde hakim nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırabilir.

Somut olayda; davacının bekar olup, bir avukatın yanında 400 TL ücretle çalıştığı, kirada oturduğu, müşterek çocuğun 1999 doğumlu olup, ilköğretim ....sınıfta olduğu, davalının ise askeriyede sivil memur olup 1400 TL ücretle çalıştığı, evli olup kirada oturduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece, davalının gelir-gideri ve çocuğun ihtiyaçları ile orantısız şekilde düşük nafakaya hükmedilmiştir.

.

Mahkemece, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri göz önünde bulundurularak daha ... bir nafakaya hükmetmek gerekirken, davalının gelir-gideri ve çocuğun ihtiyaçları ile orantısız şekilde düşük nafakaya hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.