Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2012/2778 K.2012/6325

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada; davalı eşin bağımsız konut temin etmediğini ve davacı eşini evden kovduğunu, bu nedenle davacının baba evine sığındığını, böylece ayrı yaşamaya başladıkları ileri sürülerek ayrı yaşamda haklılık iddiasına dayanılarak davacı eş için aylık 750 TL tedbir nafakasına hükmolunması talep ve dava edilmiştir.Davalı, süresi içerisinde verdiği cevabında; ikametgahının ...'da bulunduğunu, ...

Mahkemelerinin yetkili olduğunu ileri sürürek yetki itirazında bulunmuştur.Mahkemece; davalının .../...'de ikamet ettiğini, bu nedenle yetkili mahkemenin .../...Mahkemeleri yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.TMK'nun 19/1.maddesinde "yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." hükmü getirilmiştir.

TMK'nun 201/1 maddesinde de; " evlilik birliğinin korunmasına yönelik önlemler konusunda yetkili mahkeme eşlerden herhangi birinin yerleşim yeri mahkemesidir" hükmü yer almaktadır,Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06.06.2007 tarih 2007/2-331 E-2007/332 K.sayılı ilamında.

TMK'nun 168.maddesindeki boşanma ve ayrılık davalarındaki yetki ile ilgili olarak; boşanma davası öncesinde tarafların ayrı yaşadığı dönemde davacı kadının sığındığı baba evindeki ikamet adresinin bağlı bulunduğu yer Aile Mahkemesinde de boşanma davası açabileceği kabul edilmiştir.Yargıtay 3.Hukuk dairesinin 09.04.2007 tarih, 2007/5139 E-2007/5403 karar sayılı kararında da; davacı kadının ayrı yaşamda haklılık iddasına dayalı olarak açtığı tedbir nafakasında sığındığı baba evindeki ikamet adresinin bağlı bulunduğu yer mahkemesinde de dava açabileceği kabul edilmiştir.Somut olayda;

davacı ...'da baba evine sığınarak eldaki davayı açmış olup, davada ... Mahkemeleri yetkilidir. Davanın esasına girilerek sonucu dairesinde hüküm verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.